Introduction at the Capitol

In mijn vorige berichtje liet ik al weten dat ik was uitgenodigd naar een (dinner)receptie te komen in de Capitol. Ook liet ik weten dat ik eigenlijk wel wilde gaan (ik bedoel, even wat congressmen ontmoeten, altijd leuk :P), maar niet wist of ik het wel moest doen omdat ik de (jonge)man die me had uitgenodigd eigenlijk helemaal niet kende (in fact, hij is een van de mensen die op dit moment kamers aanbiedt hier in de hood). Maaaaaaaar. :P Maar, hoe vaak krijg je een uitnodiging voor de Capitol in je schoot geworpen? :P Uh-huh, that's what I'm sayin'. Dus vandaag om 17:00 zat Valerie in de metro, op weg naar de Capitol, in haar meest formele kleding (want dresscode)(maar hoeveel formele kleding, om congressmen te ontmoeten, heb ik nou helemaal?!): mn geplooide zwarte rok, panty's, zwarte longsleeve, en een geleend colbertjasje (hehehe)(goed dat Sri-Lankaanse mannen niet zo groot zijn, anders was het vast heel mannelijk geweest).


De groene lijn is de lijn to be (gaat naar College Park)

Goed, kwam bij uiteindelijk bij het juiste gebouw aan, door de security check heen, op zoek naar de..watwashet, banquet room ofzoiets? (Remember, op dit moment wist ik nog nauwelijks met wie ik had afgesproken, wie er zou zijn, of waar de receptie uberhaupt over ging). Maar ik werd gebeld door Tom Saji (de Indiër die een kamer wil verhuren en me had meegevraagd), en al gauw ontmoetten we elkaar op de gang. Voor ik het wist, stond ik in een zaal vol politicians and business men, die praktisch allemaal overduidelijk uit India kwamen (oorspronkelijk): donker, en klein. Guess who was the odd one out. :P Iedereen stond in een kring om een soort spreek-altaartje (hoe heet dat ook alweer?), waar een blanke man (duidelijk een politician, om een of andere reden) van alles aan het exclameren was.



..'t Duurde even, maar toen kwam ik erachter dat ik op een receptie was van de Indiaas Am. Taak Kracht (vertaal maar even letterlijk in t Engels, ik omzeil het vanwege Google-redenen, als altijd). Yep, ik zat in een soort semi-militaire, economische, relatie-versterkende meeting. Hoera. :P Voordracht na voordracht ging dan ook over 9/11 en 26 november(?)(de Mumbai-bombings, iig), en hoe Amerika terrorisme wel even de wereld uit zou helpen. Mij kwamen de voordrachten nogal vreemd voor: alsof alles en iedereen Amerikaans wil zijn of er iig bij wil horen, en zo niet, dan was je al een terrorist? Naar mijn gevoel was er duidelijk een misconceptie van het idee 'terrorisme', maar ik besloot er maar niet over te beginnen. :P Degene die het terrorisme het meest benadrukte, was een Afro-Amerikaanse politician, die avec passend accent een daverende speech gaf (je weet wel, zo eentje met betekenisvolle pauzes en hartgevoelde kreten), en de magische woorden 'Barack. Obama!' elke twee zinnen gebruikte (waarop applaus uiteraard volgde). Heheheh. Juist.

Het was vrij standaard dat iedereen vroeg aan iedereen wat iedereen deed, en elkaar elkaars visitekaartje overhandigde, handjes schudde en fotootjes maakte. Zo hoorde ik het volgende verhaaltje (ik kan de letterlijke woorden verbasterd hebben):

Overheard in DC:
Congressman: "What is that you do?"
Older guy in suit: "I'm in surgery".
Congressman: "Ah, what kind?"
Older guy in suit: "Genital."
Congressman "Uhhhh." "Okay." *turns around*

:P Anyway. Zo gebeurde dat, uiteraard, ook bij mij. (De gesprekjes, niet de surgery .__.) En telkens antwoordde ik "I'm just here with a friend...actually." wat best wel lame was, dus ik veranderde het in "de beste wensen vanuit Nederland overbrengen", haha! Zo kwam ik ook een man uit Houston tegen, dus ik, "oh aerospace"? En hij, yes I work for NASA. (-> stemmetje in mij: 'woooooooooehhhhhh...' :P niet hardop though, few). "And what do you do?" Ik natuurlijk blij dat ik iig wat indrukwekkend klinkende woorden kon uiten, that is: "I work at the Cognitive Neuroscience of Language laboratory" (half waar, maar goed, boeien :P). Kort daarna was een (bekende, schijnbaar) congressman uitgepraat, en Tom en ik slipten naar voren om een fotootje met 'm te maken, wat eerst mislukte:


Val heeft veel lol naast de congressman, die van alles (wat oh wat) in zn oor gesmiespeld krijgt

Maar daarna had ik toch mn fotootje met Mr. Congressman (van wie ik niet eens de naam weet :P), hem in verwarring achterlatend omdat ik verder geen woord tegen hem gezegd heb, hehehehe. (Maar lachen doet ie natuurlijk wel, tis een politician).

Schijnbaar zijn er ook nog senatoren geweest, ondanks de drukke tijd in de Amerikaanse politiek atm, maar ik kon ze niet herkennen, dus dat zal wel. :P Verder was er een fijn buffet met allemaal Indiaas eten, waarvan ik ..alles geprobeerd heb (:P): een soort gefrituurde vis, mais-blokjes(?), chili-kip, kip-kebab, korianderdip, een soort chutney, en samosa met pittig gehakt, mjam! (See picture below).

Goed, toen was het feestje alweer afgelopen (twas echt maar een receptietje, helaas), en liepen we terug naar de metro, door de sneeuw. Want ohja, we hadden sneeuw vandaag! Iets wat voor deze contreien heel apart is, de luchtvochtigheid is normaal namelijk rond de 35%, zag ik (vergelijk met Nederland: 85% :P). (Hierdoor krijg je ook vaak van die elektrische schokjes, wazig :P). Was best mooi, en ik heb wat mooie fotootjes gemaakt (zie volgende post) ^^. Maar goed, dat was het dus weer voor de receptie in de Capitol: kort, maar leuk om eens gedaan te hebben! ..Yeah I get around :P


Indian food, woohoo

En nu ben ik weer thuis.. en werk verder aan mn huiswerk. (Zucht. :P) En dat ga ik nu maar weer even doen.. Ik verwacht dat de komende dagen minder spectaculair worden, zodat de posts ook wat minder overdadig worden (:P), but who knows..
See ya!


Val

[edit] Volgens mij volgde dit artikel op de receptie waar ik gisteren was.

P.S. Kwam ik gisteren achter: mijn huisbaas, die niet wist dat Heineken uit Nederland kwam (...), wist ook niet dat Nederland bekend staat om kaas. "I thought Switzerland was really famous for cheese." Pff, dat beetje Gruye're en Emmentaler.. (:P). "And these house..eh, windmills!" En de Indier van vandaag vond vooral de orchids uit Nederland heel mooi. Ehh, dat was Thailand, darling. Tulips, dus. :P Eeecht..

P.P.S. Halverwege de avond werd ik een beetje melig van al die politicians en maakte er een sport van op de achtergrond van foto's van belangrijke mensen te staan met een dikke grijns, hahaha :D ..Ja, sorry hoor. Gewichtig-doende mensen, pfff. (Ik vond dat ik mezelf nog best goed redde daar in de crowd, aangezien Tom me vaak..of eigenlijk de hele tijd alleen liet. Ach ja, gewoon doen alsof je 'er hoort' (en veel vaker zo rondhangt), en dan komt t allemaal wel goed ;))