Haaai, ik ben wieder zurück! :D In het koude kikkerlandje..want verdorie, begint het net goed weer te worden in D.C., moet ik weg en kom ik in een bewolkt/beregend Nederland terug. Grrr.. Maar! Ik ben ook weer terug in het land van de: goede, oude kaas (mn lunch vandaag), bruine boterhammen met pure hagelslag (mn ontbijt vandaag), heerlijk water uit de kraan (zonder chloor), veel fietsen/weinig auto's, goede koffie, etc. etc. :D
Don't..
Nou, maandag in DC, een paar uur voordat ik vertrok, besloot ik mijn vlucht nog een keertje online te checken, en ik kwam erachter dat mijn vlucht niet upshowde op de websites van noch de vliegmaatschappij noch de vliegvelden (alleen andere vluchten, met andere tijden, andere vluchtnummers). ... PANIEK! Wat te doen? Ik had mn vlucht via D-Reizen geboekt, dus mijn eerste reactie was hen te mailen, maar daar wil nog wel eens wat tijd overheen gaan, dus ik belde ze ook. Dat mislukte echter (weet niet waarom), en ik belde naar huis, en vroeg Ingrid hen op te bellen. Terwijl ik een antwoord van Ingrid afwachtte, besefte ik me dat D-Reizen al niet meer bereikbaar was, omdat het in Nederland al 9pm was. Tijd voor meer PANIEK!
..Panic!
Terwijl ik rondjes rende van telefoon naar laptop en de haren uit mn hoofd trok, belde Veronica. Zij suggestte naar de vliegmaatschappij te bellen en het hen te vragen. Ah, goed idee! Ik belde meteen. Ik kreeg een computer aan de telefoon en netjes beantwoordde ik alle vragen tot ik erachter kwam dat er geen einde aan zou komen. That is, ik ging geen persoon aan de telefoon krijgen, en de computer vertelde me alleen dat er andere vluchten waren (ja, dat wist ik ook wel). Omdat ik niet wist wie ik anders moest bellen, heb ik toen een stuk of vier keer onduidelijk gepraat, waarna de computer mij vermeldde that she was very sorry, en dat ze me nog niet kon verstaan en me door ging verbinden met een contactpersoon. Woohoo! Mission accomplished.
Detrrrroit!
De contactpersoon wou weten wat mijn vluchten waren, en ging ze helemaal opzoeken..maar die waren er dus niet meer! (Ja, dat wi-hi-histen we dus al..Val lichtelijk geirriteerd). Na mijn aandringen ging hij dan maar mijn naam opzoeken, maar dat bleek ook nogal moeilijk: "So what is your name? Van?" "Nee, van M., dat zijn twee woorden" (hier filen ze me vaak onder de v van van, zucht)(Val best wel behoorlijk geirriteerd/gefrustreerd by now). In any case, uiteindelijk bleken mijn vluchten te zijn gecanceled (oh? fijjjn) omdat de weersomstandigheden in New York te slecht waren. Ik zat nu in een vlucht naar Detroit(?!), en vanuit daar naar A'dam. Detroit! Who would've thought. (Het sneeuwde daar overigens). In Detroit kon ik gelukkig meteen overstappen en zat om 9 uur in t vliegtuig naar Nederland!^^
Touch the sky
{Baby, I'm going on an airplane, and I don't know if I'll be back again} Het vliegtuig was groot maar half leeg, en ik had de twee stoelen in de rij voor mezelf alleen (er waren 2-3-2st rijen). Behagelijk nestelde ik me in de stoel, keek een fairly funny comedy film (Yes Man), bestelde een rood wijntje of twee, at een eetbaar dinner, en had in sum a damn good flight! Yeah :D Dat was nice. Ik heb wel maar vier uurtjes ofzo geslapen: ik werd wakker om 04:00am (boven Dublin!), en had 'ontbijt' (een kleffe muffin met een ei-achtig iets erin met wat vieze smeltkaas) om 04:30am ofzo (net na de kust van England gespot te hebben), en om 05:00am kwam ik aan (11:00am lokale tijd)! Keith en Ingrid kwamen me ophalen, en het was een fijn weerzien (begeleid door een 'lunch' met een artisanal pizza met parmahamjammjam). :)
En inburgeren maar weer..
Nu zit ik een weekje in Uden, om wat te relaxen, stageverslag te schrijven (erk), en weer in te burgeren. Het gaat best goed (er is niet veel veranderd in Uden in de tussentijd, ghehehe), afgezien van wat taalprobleempjes af en toe: zo kwam ik gisteren uit de douche en stelde: "Zo, ik voel me weer helemaal vers! Eh, fresh..eh, frish, ehhh, fris!" Verder code-switch ik lekker mijn tijd door, het wears wel weer af, think I so. ;) Oh, en in een winkel stond ik naar wat jassen te kijken, toen ik wat gepraat hoorde en opeens opschrok en dacht, hey! Ze praten Nederlands! ..En toen, oh, d'oh. :P Verder lekker door t durrup gelopen met mn tas luchtig van een schouder hangend - ipv strak aan me vastgemaakt, ritsen dicht, constant bewaakt. :P Ahh.. En de eurootjes zien er ook weer zo schattig uit (klein, kleurrijk).
Gisterenavond hadden we een welkom-terug-dinertje, met Lamb Wellington, vrienden en rode wijn. Tres tres nice! :D It's good to be back.
{Feels good to be home, baby! Feels good to be home!}
I guess this is the end of this weblog. Iedereen bedankt voor de reacties, het lezen (ongelooflijk dat jullie zoveel willen lezen, serieus :P), en the support! :'D Cheers to y'all! Byeeeee~~
woensdag 8 april 2009
zondag 5 april 2009
Cherry Blossoms~
..M'n laatste daagjes in D.C..
..Nog net op tijd om de befaamde cherry blossoms te zien!
..Nog net op tijd om de befaamde cherry blossoms te zien!
donderdag 2 april 2009
Conferentie en andere loodjes
Hiii,
Nou, nou. Om bij het begin te beginnen: na mn weekje San Francisco, waar ik me kapot gerelaxt heb (:P), kwam ik aan in Davis, en begon de volgende ochtend vroeg mn eerste echte conferentie: de conferentie on sentence processing (hoe de hersenen zinnen verwerken). What can I say, het was allemaal erg interessant (de talks, de posters), en ook best wel ingewikkeld. :P Maar dat is ook wel logisch, gezien dat er allemaal onderzoek gepresenteerd werd dat nu gedaan wordt. Ook was er elke ochtend ontbijt met cake, koffiepauzes met koekjes, en lunch of avondeten met veel koffie, dus we overleefden het wel :P Verder was het vaak ook lollig om er gewoon te zijn en celebs te spotten: "Hey, kijk daar is F.! ..En is dat niet T. naast haar?" Allemaal linguistische dinosaurussen.. :P (Als in, forever in the field; veel belangrijk/groot werk gedaan).
De conferentiezaal (met posters rechts)
Ja, dat waren drie heftige dagen. Het weer was echter lente'ig & Californisch (lees: zonnig en warm, maar niet te), en de campus (met palmbomen!) was al helemaal in bloei
(in schril contrast met het kale, verdorde DC), en de pauzes waren kleine ware Valhalla momentjes.
Op de laatste avond was er een afsluitend concertje van 'Whisky Dawn', en ik was natuurlijk meteen geinteresseerd. Het bleek bluegrass te zijn (een soort van country), en ik, A. en D. were goin' wild, hahaha :P Ik heb zelfs nog een versie van de klompendans geintroduceerd, en verder hebben we heerlijk geimproviseerd, hehehe (while spotting some bekende professoren dancin' the night away, hahahah :D)(Funky linguists party for teh win!).
De volgende dag zou ik 's avonds pas terugvliegen, maar had ik niet veel te doen (en het waaide die dag nogal hard - typiskt), en heb ik me wat verveeld, maar goed. Ik moest overstappen in Los Angeles, wat er echt prachtig uitzag (zo rond negen uur):
Hmm, de foto is niet erg goed, maar er waren duizenden lichtjes (moooi ^^), vaak verdeeld in een soort rasters, en bizarder nog: ze bleeeven maar komen. Ik bedoel, ik heb LA nooit bij daglicht gezien, maar het moet echt huuuge zijn. De vlucht naar DC was erger: ik zat naast een soort Jezus-figuur met een nerveuze tik aan zn rechtervoet (tiktiktiktiktiktiktik), ik zat aan de aisle (wat niet fijn is als je wil slapen - mensen die langslopen enz), en bovendien zat ik achter een Particularly Fat Lady (geblondeerd haar, roze kleding - uiteraard), wiens stoel behoorlijk ver doorzakte, wat mij licht ongerust maakte. En nog ongeruster even toen we opstegen, en haar stoel twee keer zo ver naar achter doorzakte als de andere twee stoelen naast haar, en ik allemaal apocalyptische scenes voor me zag waarin haar stoel knapte en zij, haar gewicht en de stoel mijn knietjes zouden verbrijzelen. :'( Nee, ik sliep niet erg gerust die avond. :P (Ook omdat ik totaal geen beenruimte had - so much for being a 'tall' Dutchie).
Univ. of Maryland (de 'mijne')-reclame op t vliegveld in Baltimore..typisch.. ('Fear the Turtle' is hun waanzinnig slechte slogan :P)
Bovendien had ik niet bedacht dat de tijden op de tickets altijd lokale tijden zijn, en ik dus niet om 06:30am aankwam (voor mij dan), maar om 03:30am. :| Uuurgghh. Dus na vier slapeloze, anxious uren on the plane moest ik er weer uit, nam de shuttle naar de metro, de metro naar onze metrohalte, liep naar huis...en crashte in bed. Ik was van plan om nog naar college te gaan (om 09:30am local time), maar ehm, nee dus. :P Ik werd wakker om 13:00 en ging toen naar het lab om te werken, wat overigens verbazingwekkend goed ging! Wat een weekje chillaxen en een conferentie wel niet voor je hersentjes kunnen doen. :)
Goed, en nu is t mn laatste week en ben ik dingetjes aan t afronden (lees: rondhangen, wat dingetjes schrijven, wat rondsurfen, wat rondkletsen.. and the like). Morgen ga ik voor een laatste keer DC, om nog gauw wat toeristische dingetjes te doen, zaterdag is er een workshop hier in t lab, zondag ga ik denk ik een etentje geven voor wat mensen hier, en maandag is het alweer pakken en vliegen! ..En eerlijk gezegd heb ik ook wel zin om weer terug te gaan. :)
That's it! Miss schrijf ik nog 'n logje voordat ik terug ben, en anders.. see you in Holland!! ^__^
Nou, nou. Om bij het begin te beginnen: na mn weekje San Francisco, waar ik me kapot gerelaxt heb (:P), kwam ik aan in Davis, en begon de volgende ochtend vroeg mn eerste echte conferentie: de conferentie on sentence processing (hoe de hersenen zinnen verwerken). What can I say, het was allemaal erg interessant (de talks, de posters), en ook best wel ingewikkeld. :P Maar dat is ook wel logisch, gezien dat er allemaal onderzoek gepresenteerd werd dat nu gedaan wordt. Ook was er elke ochtend ontbijt met cake, koffiepauzes met koekjes, en lunch of avondeten met veel koffie, dus we overleefden het wel :P Verder was het vaak ook lollig om er gewoon te zijn en celebs te spotten: "Hey, kijk daar is F.! ..En is dat niet T. naast haar?" Allemaal linguistische dinosaurussen.. :P (Als in, forever in the field; veel belangrijk/groot werk gedaan).
De conferentiezaal (met posters rechts)
Ja, dat waren drie heftige dagen. Het weer was echter lente'ig & Californisch (lees: zonnig en warm, maar niet te), en de campus (met palmbomen!) was al helemaal in bloei
(in schril contrast met het kale, verdorde DC), en de pauzes waren kleine ware Valhalla momentjes. Op de laatste avond was er een afsluitend concertje van 'Whisky Dawn', en ik was natuurlijk meteen geinteresseerd. Het bleek bluegrass te zijn (een soort van country), en ik, A. en D. were goin' wild, hahaha :P Ik heb zelfs nog een versie van de klompendans geintroduceerd, en verder hebben we heerlijk geimproviseerd, hehehe (while spotting some bekende professoren dancin' the night away, hahahah :D)(Funky linguists party for teh win!).
De volgende dag zou ik 's avonds pas terugvliegen, maar had ik niet veel te doen (en het waaide die dag nogal hard - typiskt), en heb ik me wat verveeld, maar goed. Ik moest overstappen in Los Angeles, wat er echt prachtig uitzag (zo rond negen uur):
Hmm, de foto is niet erg goed, maar er waren duizenden lichtjes (moooi ^^), vaak verdeeld in een soort rasters, en bizarder nog: ze bleeeven maar komen. Ik bedoel, ik heb LA nooit bij daglicht gezien, maar het moet echt huuuge zijn. De vlucht naar DC was erger: ik zat naast een soort Jezus-figuur met een nerveuze tik aan zn rechtervoet (tiktiktiktiktiktiktik), ik zat aan de aisle (wat niet fijn is als je wil slapen - mensen die langslopen enz), en bovendien zat ik achter een Particularly Fat Lady (geblondeerd haar, roze kleding - uiteraard), wiens stoel behoorlijk ver doorzakte, wat mij licht ongerust maakte. En nog ongeruster even toen we opstegen, en haar stoel twee keer zo ver naar achter doorzakte als de andere twee stoelen naast haar, en ik allemaal apocalyptische scenes voor me zag waarin haar stoel knapte en zij, haar gewicht en de stoel mijn knietjes zouden verbrijzelen. :'( Nee, ik sliep niet erg gerust die avond. :P (Ook omdat ik totaal geen beenruimte had - so much for being a 'tall' Dutchie).
Univ. of Maryland (de 'mijne')-reclame op t vliegveld in Baltimore..typisch.. ('Fear the Turtle' is hun waanzinnig slechte slogan :P)
Bovendien had ik niet bedacht dat de tijden op de tickets altijd lokale tijden zijn, en ik dus niet om 06:30am aankwam (voor mij dan), maar om 03:30am. :| Uuurgghh. Dus na vier slapeloze, anxious uren on the plane moest ik er weer uit, nam de shuttle naar de metro, de metro naar onze metrohalte, liep naar huis...en crashte in bed. Ik was van plan om nog naar college te gaan (om 09:30am local time), maar ehm, nee dus. :P Ik werd wakker om 13:00 en ging toen naar het lab om te werken, wat overigens verbazingwekkend goed ging! Wat een weekje chillaxen en een conferentie wel niet voor je hersentjes kunnen doen. :)
Goed, en nu is t mn laatste week en ben ik dingetjes aan t afronden (lees: rondhangen, wat dingetjes schrijven, wat rondsurfen, wat rondkletsen.. and the like). Morgen ga ik voor een laatste keer DC, om nog gauw wat toeristische dingetjes te doen, zaterdag is er een workshop hier in t lab, zondag ga ik denk ik een etentje geven voor wat mensen hier, en maandag is het alweer pakken en vliegen! ..En eerlijk gezegd heb ik ook wel zin om weer terug te gaan. :)
That's it! Miss schrijf ik nog 'n logje voordat ik terug ben, en anders.. see you in Holland!! ^__^
Abonneren op:
Posts (Atom)