Back in Town

Haaai, ik ben wieder zurück! :D In het koude kikkerlandje..want verdorie, begint het net goed weer te worden in D.C., moet ik weg en kom ik in een bewolkt/beregend Nederland terug. Grrr.. Maar! Ik ben ook weer terug in het land van de: goede, oude kaas (mn lunch vandaag), bruine boterhammen met pure hagelslag (mn ontbijt vandaag), heerlijk water uit de kraan (zonder chloor), veel fietsen/weinig auto's, goede koffie, etc. etc. :D

Don't..
Nou, maandag in DC, een paar uur voordat ik vertrok, besloot ik mijn vlucht nog een keertje online te checken, en ik kwam erachter dat mijn vlucht niet upshowde op de websites van noch de vliegmaatschappij noch de vliegvelden (alleen andere vluchten, met andere tijden, andere vluchtnummers). ... PANIEK! Wat te doen? Ik had mn vlucht via D-Reizen geboekt, dus mijn eerste reactie was hen te mailen, maar daar wil nog wel eens wat tijd overheen gaan, dus ik belde ze ook. Dat mislukte echter (weet niet waarom), en ik belde naar huis, en vroeg Ingrid hen op te bellen. Terwijl ik een antwoord van Ingrid afwachtte, besefte ik me dat D-Reizen al niet meer bereikbaar was, omdat het in Nederland al 9pm was. Tijd voor meer PANIEK!

..Panic!
Terwijl ik rondjes rende van telefoon naar laptop en de haren uit mn hoofd trok, belde Veronica. Zij suggestte naar de vliegmaatschappij te bellen en het hen te vragen. Ah, goed idee! Ik belde meteen. Ik kreeg een computer aan de telefoon en netjes beantwoordde ik alle vragen tot ik erachter kwam dat er geen einde aan zou komen. That is, ik ging geen persoon aan de telefoon krijgen, en de computer vertelde me alleen dat er andere vluchten waren (ja, dat wist ik ook wel). Omdat ik niet wist wie ik anders moest bellen, heb ik toen een stuk of vier keer onduidelijk gepraat, waarna de computer mij vermeldde that she was very sorry, en dat ze me nog niet kon verstaan en me door ging verbinden met een contactpersoon. Woohoo! Mission accomplished.

Detrrrroit!
De contactpersoon wou weten wat mijn vluchten waren, en ging ze helemaal opzoeken..maar die waren er dus niet meer! (Ja, dat wi-hi-histen we dus al..Val lichtelijk geirriteerd). Na mijn aandringen ging hij dan maar mijn naam opzoeken, maar dat bleek ook nogal moeilijk: "So what is your name? Van?" "Nee, van M., dat zijn twee woorden" (hier filen ze me vaak onder de v van van, zucht)(Val best wel behoorlijk geirriteerd/gefrustreerd by now). In any case, uiteindelijk bleken mijn vluchten te zijn gecanceled (oh? fijjjn) omdat de weersomstandigheden in New York te slecht waren. Ik zat nu in een vlucht naar Detroit(?!), en vanuit daar naar A'dam. Detroit! Who would've thought. (Het sneeuwde daar overigens). In Detroit kon ik gelukkig meteen overstappen en zat om 9 uur in t vliegtuig naar Nederland!^^

Touch the sky
{Baby, I'm going on an airplane, and I don't know if I'll be back again} Het vliegtuig was groot maar half leeg, en ik had de twee stoelen in de rij voor mezelf alleen (er waren 2-3-2st rijen). Behagelijk nestelde ik me in de stoel, keek een fairly funny comedy film (Yes Man), bestelde een rood wijntje of twee, at een eetbaar dinner, en had in sum a damn good flight! Yeah :D Dat was nice. Ik heb wel maar vier uurtjes ofzo geslapen: ik werd wakker om 04:00am (boven Dublin!), en had 'ontbijt' (een kleffe muffin met een ei-achtig iets erin met wat vieze smeltkaas) om 04:30am ofzo (net na de kust van England gespot te hebben), en om 05:00am kwam ik aan (11:00am lokale tijd)! Keith en Ingrid kwamen me ophalen, en het was een fijn weerzien (begeleid door een 'lunch' met een artisanal pizza met parmahamjammjam). :)

En inburgeren maar weer..
Nu zit ik een weekje in Uden, om wat te relaxen, stageverslag te schrijven (erk), en weer in te burgeren. Het gaat best goed (er is niet veel veranderd in Uden in de tussentijd, ghehehe), afgezien van wat taalprobleempjes af en toe: zo kwam ik gisteren uit de douche en stelde: "Zo, ik voel me weer helemaal vers! Eh, fresh..eh, frish, ehhh, fris!" Verder code-switch ik lekker mijn tijd door, het wears wel weer af, think I so. ;) Oh, en in een winkel stond ik naar wat jassen te kijken, toen ik wat gepraat hoorde en opeens opschrok en dacht, hey! Ze praten Nederlands! ..En toen, oh, d'oh. :P Verder lekker door t durrup gelopen met mn tas luchtig van een schouder hangend - ipv strak aan me vastgemaakt, ritsen dicht, constant bewaakt. :P Ahh.. En de eurootjes zien er ook weer zo schattig uit (klein, kleurrijk).

Gisterenavond hadden we een welkom-terug-dinertje, met Lamb Wellington, vrienden en rode wijn. Tres tres nice! :D It's good to be back.

{Feels good to be home, baby! Feels good to be home!}

I guess this is the end of this weblog. Iedereen bedankt voor de reacties, het lezen (ongelooflijk dat jullie zoveel willen lezen, serieus :P), en the support! :'D Cheers to y'all! Byeeeee~~