San Francisco II

Dag zwee: le Maandag in SF.
Na een wederom erg aangenaam ontbijtje van een bagel en wafels met koffie, ging ik op weg in t vroege zonnetje, naar de cable car halte. Want, so they told me, met een cable car gaan was echt het van het in Frisco. Hmmm. "Oh, met de tram?" was het eerste wat ik dacht, en het bleek ook niet veel meer te zijn, behalve dat het ouder en slomer was. :P Ok ok, en de tweede keer hing ik er half uit, en dat op een steile SF-helling. Maar verder. :P (En toen ik mn arm uitstak om een foto te maken zonder te kijken, en er op de foto net een tram aan bleek te komen, hehehe. Hear my tram a comin'!). In any case, ik was dus op weg naar de halte, toen ik voor de eerste keer Alcatraz spotte, opeens. Woohaa! Erg herkenbaar natuurlijk. ^^


Alcatraz de eerste keer (achter de boot)

Sweet. De cable car was dus niet zooo, maar wel geinig. (Irritant jongetje tegen de driver, met snerpend hoog stemmetje: "What do you do if the brakes breaaaak..?" Driver (koeltjes): "Jump off." Kid: *kijkt geschrokken*)(Ah teeheehee! Geen reddingsboeien of warnings hier! :P). Want echt, al die warnings hier in Amerika, gestoord word je ervan. Maar ja, dat krijg je met een sue-cultuur.. In any case. Ik stapte uit bij de so-called 'crookedest street' in SF: een straat met een stuk of zeven kronkels. Wel geinig, maar vooral t uitzicht was weer zeer aangenaam.

Japanmarket
Ik vervolgde mn tocht naar Japantown, weer eens iets anders dan Chinatown. 't Bleek helaas niet veel meer te zijn dan een mall en wat tempels, maar dat kwam onder andere door uitzettingen door de jaren heen door de Amerikanen.. Ah well. De mall had echter ook een Japanse supermarkt, waar ik uiteraard veel tijd heb doorgebracht, hangende boven de zeewiersalades, bento-boxes, paddestoelenkoekjes, sushi, biertjes, etc. etc. Geweldig! Ik hou van dat land :'D Uiteindelijk ging ik voor tonijnsushi (mjam!), California roll (want tsja) en zeewiersalade (golden oldie), die ik buiten in t zonnetje onder begeleiding van Japanse muziek (ukelele?) opat.. ahhhhh, echt wel Valhalla!

Park Chillaxin' Times
Na deze hemelse lunch vervolgde ik mijn weg naar het SFMOMA (San Francisco Museum of Modern Arts), waar ik veel verwachtingen van had. Ik was echter nogal vol van de sushi (serieus!), en het zonnetje scheen zo hard, dat ik stom vond niet eerst even een uurtje te loungen in t park tegenover t museum, Yerba Buena Gardens ofzo (waar ik mn eerste cherry blossoms heb gezien!). Dat was zeer, zeer aangenaam, en ik las in mn 'Proust was a Neuroscientist'. Ahhh. Deze dag was te perfect aan t zijn.

SFMOMA!
En toen ging ik het museum in. Ik moet zeggen, het is een prima museum, maar.. maar de NYC MoMa beats 'em all, nog steeds. Wel hadden ze goede surrealisme-schilderijen (see below, en verder Dali (uiteraard) en Magritte (yasss!)). Was ook erg prettig. Echt, als ik weer in Nederland ben, dit jaar ga ik weer naar musea, want damn heb ik het gemist! Maar goed. :)


The Return of Chinatown
Na het SFMOMA (Moma? Schmoma, SFmoma!) ging ik Chinatown bezoeken, die ik al een paar keer had gezien vanuit de bus. Chinatown is een stuk groter dan die in NYC en ook stukken ..echter. Toen ik er zo eens over nadacht, was alles in SF eigenlijk een stukje authentieker dan NYC. NYC is, met al zn attracties, eigenlijk sowieso een beetje gedisneyficeerd. SF on the other hand moet het hebben van zijn views en zijn sfeer.. en dat voelt toch anders (en lijkt ook Europeser). Achteraf kan ik zeggen dat SF echt een geweldige stad vond om te relaxen, en leuke dingen te doen, maar dat NYC toch moderner is, meer een echte city-vibe heeft. Maar dat terzijde. :)


In Chinatown liep ik gewoon wat rond, bekeek de kleine en grote winkeltjes (vooral de groentewinkels en ..eenden-winkels? Poelieren, waren sweeet). Omdat ik pas laat met D. zou meeten (jaja, poging twee), at ik ook wat dumplings in een plaatsje waar alles alleen in t Chinees vermeld stond -leek me een goed teken-, en twas lekkerrr! Voor een paar dollar. Mjam!

Jack Kerouac-alley, en dat was 't.
Na Chinatown nam ik de befaamde Jack Kerouac-alley naar North Beach (aka Beat-hood, aka gedeeltelijk Little Italy), die allemaal interessante stenen 'plakkaten' in de grond had ("In the company of best friends, there is never enough wine"), alsook hypnotiserende murals. En toen bevond ik me opeens in Beat-land: rechts van me de bar Vesuvio, waar Kerouac vaak kwam, en links City Lights Bookstore, gespecialiseerd in Beat-literatuur. Teeheehee!

Mojito Moment
Maar het was nog steeds vroeg (18:00, ik zou pas om 20:00 in de bookstore meeten)(Meeten in een plek waar ik me nooit zou kunnen vervelen leek me een goed idee deze keer), en opeens viel mijn oog (waarschijnlijk de linker) op een terrasje across the street. Dus ik zo snel als de verkeerslichten toelieten erheen - ..om erachter te komen dat het een of andere topless-bar was. Ah, vandaar t leer allemaal. :P Maar ik gaf niet op, en strollde Little Italy in, op zoek naar 'n terrasje voor de late avondzon. En die vond ik! Niet veel later zaten ik, mijn Mojito en mijn Lonely Planet SF aan de main street van Little Italy, en overdachten we het Leven, of iig de mijne at that moment. :P Ja, dat was niet vervelend.

Valhalla-bookstores and -pubs <3
Toen de tijd daar was, ook nog een uurtje lekker door de boekenwinkel gestruind (die overal comfortable stoelen en signs had met "Please sit down and read!" ..ah, waarom zijn niet meer boekenwinkels zo?) totdat D. me had gevonden, en we op zoek gingen naar een aangenaam restaurantje in Little Italy. 't Werd Mona Lisa en een saltimbocca met rode wijn. :D Oh yeah! Twas erg gezellig. Na het eten was het tijd voor mn geplande Beats-Pub-Tour, en we begonnen met Vesuvio, waar ik overigens ook wat nieuwe biertjes kon proeven. Het was een prettige slecht-verlichte, maar niet groezelige, bruine pub, just how I like 'em.


View from Vesuvio

De volgende op de lijst was Spec's, die al iets groezeliger was, maar niet erg. Hier hebben we een overheerlijke koele Guinness genuttigd. ..Toen moesten we pinnen, en daarna was onze inspiratie op en gingen we lekker terug naar Vesuvio, waar we de rest van de avond hebben weggepraat, onder het genot van verschillende Amerikaanse biertjes. Later scheidden onze wegen zich, en nam ik in mijn haast mijn bus (lijn 30) in de verkeerde richting, om daar na twee stops achter te komen en eruit te springen en *gelukkig* een nachtbus precies tot aan mn hostel te vinden. Juist. :P

Maar, oh man - it was one hell of a day. Fit for a Valerie, I tell ya! ^__^

Philly and Penny

Roadtrippin'
Thomas had voor een aantal dagen een auto gehuurd, en omdat 'ie nog twee daagjes 'over' had, besloten we ergens heen te gaan! ..Maar waarheen als maar een iemand een rijbewijs heeft (verdorie!)? Het werd Philadelphia (aangeraden door o.a. Akira), en daarna het binnenland in, in Pennsylvania (aangeraden door o.a. een van mn professoren hier). Dus, op een vroege zondagochtend, reden we aan vanaf Amherst Road. We hadden een GPS (Trøs!), die ons in het Deens telkens weer vertelde om te 'hør de høø!'..ofzoiets :P (Bleek 'blijf rechts' te betekenen)(Ik heb er, uiteraard, meteen mijn 'kör till vänster!' tegenaan gegooid :P).

..Het was echter dus nogal vroeg, en we hadden behoefte aan koffie. Dus bij een 7-eleventje (;)) gestopt, en koffie gepakt. Nou stonden er zes koffiepotten naast elkaar, wat ik nogal vreemd vond, maar ik dacht, 'tja, Amerika he..' en nam er geen notie van (notitie?). Toen we weer in de auto zaten (die *uiteraard* twee bekerhouders heeft), vulde de auto zich met een geur van..vanille? Hazelnoot? Zoiets. ..En ja hoor, we hadden een of andere enge Amerikaanse variatiekoffie te pakken. Zucht. Zuuuucht. Meh, that's life. Hard and cruel. :P

Philly
Philly (zoals Philadelphia hier liefkozend genoemd wordt) was makkelijk te vinden, en we waren zo in het centrum, waar we de auto parkeerden (21 euro voor 6 uurtjes!!). We liepen langs de bekende City Hall (met een beeld van William Penn erbovenop)(dit is btw een van de grootste, zo niet de grootste, city halls van Amerika), kwamen langs Chinatown (altijd leuk) en gingen langs de Liberty Bell. Wat is de Liberty Bell? Dat is een klok waarvan rumour has it dat ze werd geluid bij een of ander onafhankelijkheids-ding, maar dat is een mythe. In plaats daarvan staat de bel gewoon symbool voor alles wat Amerikaans is, en daarom werden onze tassen weer eens gecontroleerd bij de ingang ('jassen open graag'). *mekker* Ik had overigens per ongeluk een kurkentrekker in mn tas zitten (gut, hoe kwam die daar nou? :P), en mocht dat gaan uitleggen, maar gelukkig waren ze aardig. :P De Bell zelf was niet erg boeiend, maar we namen het verplichte fotootje..

Luncheon
..En weg waren we weer, op zoek naar lunch, want we waren some hungry buggers by now. En wat anders eet je voor lunch in Philly dan de Philly Cheese Steak? That's right, ik ging ook maar aan de vleesbaguette...en dat was het dan ook. Wat slap brood, en wat ongekruid vlees. Hmmm. :P Wat je al niet over hebt voor tradities.

Philadelphia Museum of Art
Goed, daarna gingen we naar het Museum of Art, wat erg bekend en groot is. (Geweldige uitleg, dat. :P). Op de weg daarheen kwamen we steeds meer mensen met groene kleding en attributen aan tegen..en bleken we de St. Patrick's Parade net te hebben gemist, damn! ..Een meevaller was wel weer dat we bij het museum zoveel (of zo weinig) mochten betalen als we wilden ('pay as you wish on Sunday's'). We hebben getracht nog respectvol te zijn.. :P (Hiernaast de view vanaf het museum)

Het museum was inderdaad erg groot, en we hebben maar een floor gezien voordat ze dichtgingen, maar het was mooooi. Man! Echt mooi. We zagen Dali, Picasso, Magritte, Miro', Duchamp, Monet..en een hoop onbekenden die wel heel goed waren (en de verplichte Mondrians en Van Gogh's, die elk zelfrespecterend Amerikaans museum heeft).



Schuylkuilen en roofvogels
Toen het museum dicht ging, zijn we langs de rivier de Delaware terug naar het centrum gelopen, wat erg chillaxing was (Thomas' woorden :P). De locatie heette Schuylkill..yep. Hehe. Onderweg zagen we nog een roofvogel in een boom zitten, die weigerde te bewegen (we hebben met koekjes gestrooid, konijnenschaduws geprobeerd te maken en alles, maar nee)(hehehe). Als iemand weet wat voor vogel het is..(ik denk persoonlijk een havik/HAWK).

In het centrum aangekomen liepen we naar de microbrewery die Akira ons aangeraden had, en kwamen langs allemaal mooie kleine straatjes met barretjes en restaurantjes (sweet! ^^). De Nodding Head zelf was ook een interessante pub, en ik heb er een zeer prettige 'Wee Heavier' gedronken (9.5%). Omdat het echter al laat begon te worden, en we voor die tijd wel een overnachtingsplek gevonden wilden hebben, gingen we na dit biertje weer op weg, Philly uit. Maar, mensen, het is zeker wel een aanrader voor een prettig avondje pub crawlen! Ik beveel het aan ^^.



Trip to the West, and back in time..
We gingen na Philadelphia Pennsylvania (staat, PA) verder in, richting..Amish country :D Yeah! We gingen Amish spotten (de volgende dag pas wel natuurlijk, die mensen slapen als de zon ondergaat..)! We besloten in de buurt van Lancaster te verblijven, een grotere stad in PA, waar ik bovendien een brouwerij van had opgezocht op t internet :P Hier hebben we gegeten (zalm gewrapt in prosciutto, met puree en broccoli, mjaaam), met een prettig vers biertje (Red Rose Ale). Daarna hebben we een hotel opgezocht, en gingen we onze route voor de dag erna bepalen, met wat aangeschafte biertjes van de brouwerij. Ahhh.. life could be worse. =)



Amerikaans topje
De volgende ochtend stonden we voor dag en dauw op om Amish te gaan spotten. ..Oke, niet waar, maar we hebben het overwogen! :P In plaats daarvan stonden we op toen de zon ook al op was, en gingen eerst ontbijten in een family diner. Dat moest ik nog doen! (Van mijn Amerika-To-Do-lijstje ^^). Het werd Alice's diner, en ik bestelde twee Amerikaanse pannenkoeken, met bacon. :P De 'hot cakes' bleken enormous, en ik heb er maar eentje op, met maar een refill van koffie, maar het was Tof. Ontbijt in een echte diner :'D Het was een Amerikaans toppuntje, en het smaakte nog goed ook!



Amish-Zeit
Na ons Ontbijt (:P) gingen we op weg naar the Amish House & Farm dat ik had opgezocht online, waar we een rondleiding zouden gaan volgen. Een oudere man gaf de rondleiding en hij legde goed uit hoe de Amish leven (zij het wat overpositief): een erg geslaagde rondleiding. Op zich was het nog best wel -respect- voor de Amish, behalve die religie natuurlijk, en het feit dat ze nooit muziek hebben :| Dat was a bit too much, vonden de Dansk en ik. Maar, al met al, interessant om eens over te horen. En dat die mensen dus nog steeds bestaan! En niet te weinig ook (44.000 in Penny alone :|).


Het vredige samenleven van man en dier.. :P

Daarna gingen we op weg naar het eerste Amish dorpje, genaamd Bird-in-Hand. Er was niks te doen though, en we reden door naar het volgende dorpje, Intercourse. Nee, serious. :P Zo heet het echt. En vergelijk de andere dorpjes uit de buurt ook even: Paradise, Gap, Fertility, Blue Ball, Black Horse, etc. etc. (Word? Word!). In Intercourse was er echter alleen een toeristisch opgezet commercieel centrumpje, waar ik overigens wel een trui heb gekocht (eindelijk!), maar wat verder niet de moeite waard was. After Intercourse, we went to Paradise. :P:P:P


Een Amish buggy met paarden bij de verkeerslichten (check ook de road-naam)

In Paradise was er echter ook niet veel te doen, en we vervolgden onze weg door the Amish country, the Pennsylvania Dutch country. Ik was eerst overigens helemaal verheugd over het zien van Nederlandse historie (niet dat ik mijn heritage wou gaan claimen als in New York though :P), maar alles was Duits! Ik heb het nagevraagd, en het bleek idd dat het 'Dutch' hier waarschijnlijk eigenlijk een verbastering was van 'Deutsch'. Aargh! Zo verwarrend is dat altijd! (En miss ook wel een opluchting in this case :P).

Talking of an Amish Paradise..

Gunpowder Falls
Na onze trip door het Amish binnenland, wisten we niet zo goed meer waar we heen moesten (we hadden alleen die namiddag nog), en er waren geen interessante steden dichtbij, dus zijn we naar Gunpowder Falls State Park gegaan, langs Bel Air, Pleasant Hills, Joppatowne en Sweet Air af. :P Daar hebben we een rondwandeling gemaakt, helaas geen beren tegengekomen (:P), wel weer wat roofvogels gespot, en van de rustige natuur genoten (silence! How have I missed thou), en wat gekletst, waarbij het volgende gesprek zich voor deed:

Valerie: "Hmm, I think I have said a lot of contradictory things the past few days."
Valerie ponders for a moment.
Valerie: "Or, wait,..maybe not."
Thomas: "Ha!"

Aparte, omgevallen boom bij de creek

We moesten wel op tijd terug zijn bij de auto, want van 7-11pm trainden daar, elke derde en vierde maandag van de maand, de search dogs van de politie (en welke dag was het? Juist, de derde maandag van maart. Typiskt). We waren het over eens dat we daar niet bij hoefden te zijn. :P Na het park besloten we maar terug te gaan naar DC, want het begon al donker te worden, en na wat bier op te hebben gepikt in de Shopper's (hehehe, niet die though) hebben we een simpele kip marsala gemaakt, met een ciabatta (die overigens erg goed smaakte), wat sperzieboontjes en een tomatensalade. Ahhhh.

Al in al een erg leuk uitstapje, dat ik zonder gebruik van een auto nooit had kunnen maken :) En nu heb ik ook eens de omgeving hier gezien, in plaats van alleen de grote steden. En de Amish gespot! :D Echt, sweeeet. Vond het een erg leuk tripje!


Ploegende Amish - spot de hoed!

..Nu nog een weekje bikkelen, dan naar Sanfran, weer een weekje bikkelen, en ik ben weer terug mensen! Time flies when you're spotting Amish ^^ (ironisch genoeg). Cheerio!

Ice Ice Hockey

..En toen was er opeens weer een weekje voorbij. Erk! Nu heb ik nog maar twee weken te gaan tot de CUNY-conferentie/San Francisco, en daarna nog maar een weekje! ..:| Dat wordt hard werken, de komende tijd..

Icefree
..Maar gelukkig was het ook wel een leuk weekje, afgelopen week. :D Hij begon lichtelijk irritant, toen ik ondanks mijn pubzondag mijn wekker heel vroeg had gezet op maandag om op tijd naar college te gaan en wellicht van tevoren nog wat door te nemen, en er toen 's ochtends achter kwam dat we ijsvrij hadden. (Damn! Daar gaan mn gekoesterde uurtjes slaap) En yep, dat doen ze hier dus (ijsvrij geven). ..Mocht ook wel, met het pak sneeuw dat er lag (zie mijn eerdere post hierover). Later op de dag besloten Veronica en ik toch naar het lab te gaan, omdat je hier thuis niet echt goed kan werken. Dus wij hadden ons een weg door alle sneeuw gebaand, de ijzige wind getrotseerd, en kwamen aan bij het lab..toen Veronica zich bedacht dat ze haar sleutel was vergeten. En de universiteit was dus gesloten. Eh. Tja. Daar sta je dan, bij -5, naar een gesloten deur te kijken, met je huis 20 minuten (maar nu waarschijnlijk langer door alle sneeuw) weg. D'oh! Ik bedacht toen echter dat we waarschijnlijk wel ontvangst hadden van het draadloze internetnetwerk, en nadat we wat mensen hadden ge"e-maild (die al binnen waren), konden we +- 10 minuutjes later gelukkig naar binnen, woot!


Mooi boompje voor de deur van het lab

Chinatown, encore
Die dag heb ik lekker kunnen werken, want er was niemand in t lab, en twas dus lekker rustig (ahhh). De dag erna, dinsdag, was een gewone dag, behalve dat ik 's avonds met Thomas naar een icehockeywedstrijd zou gaan! :D (Tijdens onze dwalingen op zondag hadden we het stadium ontdekt, en hadden ons bedacht dat t cool zou zijn om eens te gaan, en deze week waren de laatste paar keer dat ze thuis zouden spelen, dus we hebben snel tickets gekocht~). Omdat de wedstrijd al vrij vroeg begon (19:00), gingen we van tevoren snel wat eten in de buurt, in Chinatown. We zijn toen naar hetzelfde restaurant geweest als waar ik een keer met Akira ben geweest, en hebben bijna hetzelfde gegeten :P Dumplings, Peking duck (lekker!!!) en 'mixed vegetables'. Mjam! (Helaas wel weer vergeten foto's te maken :().

Icehockeeeyyyy
Nou, de wedstrijd.. What can I say. Icehockey is echt heel tof :D, maar al dat gedoe eromheen! Echt, jeeez! Kom ik nog op terug, maar het begon bijv. al met het zingen van het volkslied, waarbij een grote Amerikaanse vlag al wapperend werd afgebeeld op de vele schermen. Beeeetje over de top he, mensen? (Voor als je vergeten was dat je wel in AMERIKA bent he?! Als je de afgebeelde vlag op de bussen had gemist, of die hangende bij cafe Clyde's, of die op de auto's, etc. etc.)(Maar goed :P). Naast die schermen in het midden, waren er ook nog een soort 'uitgerekte' schermen die vrolijk meeflitsten en reclame vertoonden (echt, het was een ware licht & geluids-sensatie - zie filmpje).



Het stadium, de rink, is verder best klein, waardoor je alles goed kan zien en horen (het swsh-swsh van de schaatsen, het ketsen van de puck, en het smashen van de spelers tegen de wall, teehee! :D). Thomas wist een aantal van de regels (:P), maar het ging zo snel dat we vaak maar gewoon de sweete moves en harde klappen (:P) enjoyden. Icehockey is toch echt wel sweet. Verder hadden we goed zicht (with special thanks to my glasses), een prettig drankje en 'enthousiaste' mensen om ons heen (op t hooligan-ige af :P), hurray!



Tussendoor krijg je echter wel telkens weer gitaarrifjes en andere stoere muziekjes te horen, om te laten zien/horen hoe ongelooflijk cool icehockey en icehockeyers wel niet te zijn, beeetje jammer...maar wel alleen als t spel stil ligt, anders is het praktisch helemaal stil (ook het publiek), te bizar. (Afgezien van de ongelooflijk originele leus, "Let's-Go-Caps!" (filmpje), die iedereen plichtmatig uitschreeuwt als er een soort toeter afgaat). Echt, je wordt elke seconde entertained: herhalingen, (random) filmpjes, mascottes, spellen op t ijs in de pauze (rennende puckmannetjes (filmpje) O_o), constant muziekjes, leuzen, toeters, t kan niet op!

Zo werden er dus op de schermen telkens filmpjes vertoond, waaronder:
- totaal ongerelateerde filmpjes van mensen die crashen tijdens het paragliden(?!) en een man die in een fontein springt;
- een stel (bekende?) mensen die een of andere multiple choice vraag beantwoorden;
- een Iraq-veteraan die aanwezig was (waarbij de helft van het stadium opstond - wij niet dus);
- aanmoedigingen aan het publiek: "Make some nooooiiiise!!" (maar alleen tijdens de pauzes);
- random mensen uit het publiek, die daardoor helemaal uit hun dak gingen en zich belachelijk gingen maken. ..Wellicht is dat wat Andy Warhol bedoelde met zn 'iedereen krijgt 15 minutes of fame in de toekomst'..
- herhalingen van eerdere wedstrijden van de Capitals, waarin ze wel scoorden.



..Want ze waren niet echt goed aan het spelen, het thuisteam. :P De Washington Capitals* moesten tegen de Carolina Hurricanes spelen (NHL-game), en ze werden compleet ingemaakt, hehehe. :P (5-2 werd t uiteindelijk). (*Kun je een slechtere naam verzinnen? Zelfs de Maple Leafs is dan nog beter, vonden wij :P).

Ik moedigde eigenlijk stiekem de Hurricanes aan (omdat ze zoveel beter speelden), maar mind you, stiekem. Want als iets een onsportieve sport is, dan is het icehockey hier wel (of de supporters ervan): mensen boe-(roep)en meteen (is dat een woord?) als een van hun spelers eruit gestuurd wordt of wat dan ook, ook als dat helemaal terecht was. Maar erger nog is wanneer het tegenspelende team een goal maakt: je merkt daar namelijk helemaal niks aan, behalve dat de wedstrijd even stil is. ..Als het thuuiisteam echter een goal maakt, gaan sirenes af, beginnen lichten te flitsen en krijg je nog dramatischere gitaarrifs en wat niet meer! Echt, for all you know had een nucleaire oorlog kunnen beginnen:



Maar verder is het gewoon wel een toffe sport: het gaat hard, het gaat snel, wat wil je nog meer? :D Yeah, twas echt sweet. (Alleen waren Thomas en ik dus nogal verbaasd over alle bizarre dingen die zich rondom het spel afspelen, zoals geloof ik wel duidelijk is uit mijn wat onduidelijke verhaal :P).

Pub searching roaming
..Na de wedstrijd wilden we nog een drankje doen, en gingen op zoek naar een pubje, maar dit was weer net zo lastig als zondag. Dus na een tijdje sprak ik maar een random twee mannen aan, die er wel uitzagen alsof ze een aardige pub wisten. Zij zeiden, oh we zijn niet van hier, maar wij zijn ook op zoek naar een pub, en zijn doorverwezen naar 7th street! Dus wij, oh, dan gaan we wel mee! Onderweg hebben we ook nog wat gepraat, en ik vroeg waar ze vandaan kwamen (waarom vraag ik dat altijd? Ik weet Ohio nog niet van Iowa te onderscheiden op de kaart). Ze waren allebei uit Denver, waar ik heel intelligent over kon vertellen dat het 'ergens in het westen' ligt, omdat Jack Kerouac in zn boek On the road naar t westen gaat en in Denver belandt. :P Maar dat terzijde. We kwamen aan in 7th street....en dat is de straat waar het stadium aan ligt. Damn! :P We hadden een rondje gelopen. De Denver-mannen zeiden dat ze op zoek waren naar RFD, en ik herinnerde me opeens dat dat de bar naast Fado' was, dus toen begeleidde ik hen daar naartoe (Thomas was de weg een beetje kwijt, hehehe), en wij gingen er ook maar mee naar binnen.


Wooohaaa.. Valhalla! :D

RFD bleek een best prima bar te zijn, en ze hadden (jawel!) een bijzonder grote lijst biertjes!! :D Dus vrolijk proefde ik een Jamaican Sunset IPA en een New Holland Stout (hehehe). ..Omdat het echter doordeweeks was, hebben we het niet laat gemaakt, maar twas wel gezellig!


Valerie vindt het maar moeilijk..

Dinners 'n stuff
Woensdag had ik een saai/gaar dagje, maar donderdag was het alweer leuk, toen er hier prospective students langs kwamen (studenten die hier wellicht volgend jaar komen, dus). We gingen met zn allen lunchen bij de Pita Plus, waar ik voor t eerst lafa falafel op heb (lafalalafala), een soort luchtige brood/wrap-achtig iets, mjam! En lekker een beetje gesocialized, natuurlijk. 's Middags hadden we een Cog(nitive)Sci(ence) lezing van, zo realiseerde ik me halverwege de lezing, Wynn (van Yale), van wie ik een aantal artikelen heb gebruikt in mn taalevolutiepapers! :D Het was ook een erg interessante lezing, over sociale evaluaties en strategieen van baby's (heheh).

Die avond waren er ook dinners georganiseerd voor de komst van de studenten, en hebben we heerlijk Ethiopisch gegeten in downtown DC (wilde ik sowieso nog een keer doen! De Ethiopische community is nl vrij groot hier), met een prettig Ethiopisch biertje. :D Dat was erg lekker en gezellig (met zn allen van een paar grote schalen eten, jeweetwel), en erna werd nog geopt voor n biertje, wat ik natuurlijk niet voorbij liet gaan. Het werd een bar in de buurt van waar sommige van de PhD-studenten hier wonen, en het was een erg 'dive'-e bar, de Raven (dive = "not the best of bars, restarants or hotels, usually very ghetto in appearance"). Wel tof, heel local en dive indeed, met een jukebox(!), een tv waarop de A-team vertoond werd, en neon-reclame als enige verlichting, hehehe. Daar nog een biertje gedaan (good ol' Sam Adams), en naar huis gegaan (nevermore!).


Mn fav boom op de campus :P

Finally, another FLP!
Gisteren, vrijdag, was het weer druk op het lab met alle prospective students, maar ik heb op zich wel iets kunnen doen, tot de volgende lezing van iemand van Harvard university, over syntax acquisition van kinderen (saai, eigenlijk). Daarna was er een borrel, en kwam er van studeren weer niet veel terecht. :P Maar het werd ook al later, en om 18:30 begon t feestje bij Colin (professor) thuis! (Yay, eindelijk weer een funky linguists party! ^^). Er was Libanees eten, er waren verschillende soorten biertjes (hurray!) en er was een chocoladecake die voor de verandering eens niet te zoet was (hebben Maki en ik nog een kwartier over gediscussieerd :P), yeah! ..Ja, dat was ook weer erg gezellig (vooral veel gekletst deze keer)..maar ik ben wel bijzonder gaar nou, bwehhhhh. Naja, goede feestjes hebben hun prijs, dat is bekend. :P


Dus..
Al met al, een rommelig maar wel erg leuk weekje! Weer eens wat anders dan hardcore studeren. (Wat ik nu weer mag gaan doen :P) Cheerio!

A Pleasant Pub-Sunday

Last week..
Last week was pretty lame, eigenlijk (de week van 23-27 februari). Lame in dat ik veel aan het studeren, maar nogal weinig aan het leren was, en dus niet echt opschoot. Het weekend beloofde ook niet teveel goeds, en vrijdagavond was ook geen echte Vrijdagavond. Op zaterdag heb ik echter bijna de hele dag met MJ geskypet ^^, en heb ik alles voor zondag geregeld. Zondag? Wat dan? Zondag was er een game van de Six Nations! Jaa, het was weer rugbytijd!! :D (Ik support overigens, voor degene die dat nog niet wisten (wat ik betwijfel), Ierland)(GO EIRE!!)(En dat is een fotootje van de chapel naast ons gebouw, by night ^^)

Much Ado..
In het Nederland is het zo dat je op zaterdag of zondag een Ierse pub inloopt, een pint bestelt en de wedstrijd geniet. Geweldig in al zijn eenvoud. Hieeer is het zo dat je eerst mag gaan bellen (want ik wilde wel zeker weten dat ze het uberhaupt uitzonden en zo ja, hoe laat), om er dan achter te komen dat maar een paar pubs de wedstrijd live uit mogen zenden (tis een speciaal, 'premium' channel), en dat je dan $20 per game moet betalen! $20!! (Maar, zo stelde een barvrouw mij 'gerust': meestal hoef je dat maar een keer te betalen) ... Ja, hallooo! Dus ik besloot dat we de 'delayed' versie maar moesten kijken (Rugby, I love it dearly, maar niet zo dearly perhaps :P)(Om het op een schraal schermpje te kijken iig..).

In ieder geval, ik weer alle pubs rondbellen (om te vragen voor de delayed version), en bij eentje kreeg ik een onvervalst Iers accent aan de lijn..guess where we went. :P (Awwwww Iers awwwww ^^ <3). (De vertraagde versie werd overigens pas de dag erna uitgezonden, dus ik heb opgepast met mail checken e.d. :P). Btw, ik zou de wedstrijd gaan kijken met Thomas, en hem van alles uitleggen over rugby ("crouch, touch, pause, engage!"), 'omdat' hij me had ingelicht over American Football - wat ik dus wel een waardeloze 'sport' vind, maar dat terzijde. :P


The union: America, Ireland..and Guinness

Eire above all!
Maar, dus, zondag rond 12:30 waren we in James Hoban (pub at Dupont Circle), klaar voor een goede match Ireland - England (may the best, i.e. Ireland, win! :D). We bestelden onze lunch, en een pint of the black stuff (hey! We waren in een pub, we keken rugby - een pint was een vereiste. En ik heb altijd het onwaarschijnlijke bijgeloof dat het helpt, als ik Iers bier (Guinness by preference dus :P) drink tijdens de wedstrijd. Fer good luck, ye know. :P (Thomas kreeg overigens een biertje met een stukje sinaasappel erin. Ehhhh.....okeee). In ieder geval, ik had een overheerlijke turkey sandwich met geloof ik wel vier lagen kalkoen (maar dat is hier normaal: je moet meer beleg dan brood hebben)(dan kun je brood beter het 'belegde' noemen?..), en een megasalade. Mjaaaaam. :) De wedstrijd zelf was vrij saai, maar Ierland won (14-13). (Ondanks O'Gara's ongelooflijke missers). Hurray!


Guess which one is mine..^^

So'mores: Arrrt
Na de wedstrijd hadden we nog een halve zondag over, en we besloten een van de musea van de DC een bezoekje aan te doen: de Phillips Collection. Eentje waarvan mijn boekje me verzekerde dat er zoveel mooie impressionisten hingen. En idd, er waren een aantal Van Goghs (waaronder eentje waarvan ik me niet kon herinneren 'm ooit te hebben gezien!), en verder ook nog een heel bekende Renoir, Miro', wat Pollock e.d. (oh en een geweldige Bacon!). Was wel mooi. We waren alleen een beetje gaar van de lunch, en vooral de moderne stillevens op de derde verdieping (van Morandi. De man gebruikt serieus maar drie (saaie) kleuren ofzo, en altijd dezelfde set-up - gaaap) konden ons niet behagen, en dus we gingen verder, op zoek naar koffie. Het werd Starbucks, maar de koffie was deze keer wel oke, en de chocolate chip cookie is toch wel een aanrader. Maar hey, we zijn dan ook in Amerika. Das anders dan naar een Starbucks gaan in Parijs. (Maar goed, dat zijn excuses, I know...maar naar MacDonalds ga ik nog steeds niet!).


De 'onbekende' Van Gogh

Faded Fado'
Daarna kwamen we een reisboekenwinkel tegen(!!!!!!), waar Thomas me letterlijk heeft weggetrokken :P (Maar wowowowowowow, dat was zooon gave boekenwinkel!!)(Goed..)(Niet dat ik nog meer boeken in mn bagage kan hebben ofzo). ..Maar we wilden eigenlijk nog iets ('nuttigs') gaan doen, langs t Spy Museum, de Cop Shop, het museum of 'Crime and Punishment' ofzo :P (wat heeft DC ook echt voor musea..), maar dat kwam er niet meer van. Twas al rond half zes, dus we besloten maar op zoek te gaan naar een pub of cafeetje, in de buurt van Chinatown (waarom daar? Geen idee). Dat bleek nog best een opgave, maar uiteindelijk kwamen we bij Fado' terecht, misschien wel de bekendste pub van D.C. Blijkbaar hebben ze al hun interieur rechtstreeks uit Ierland geimporteerd en al. Dus onze verwachtingen waren groot..


Corny Chinatown-gate

..Maar het was een typische geval van Amerikaanse Disneyfication: they were just trying to hard (to imitate something Europe/authentic/cultural :P). Overal hingen 'authentieke' dingen, alles was geschreven in een fancy Keltisch schrift, en er stond zelfs een put(!) in het midden van de bar (die nergens heenleidde, natuurlijk). Het bier was verder ook nog erg waterig, so we weren't pleased. Nee, Fado' was het niet voor ons, so on we went, op zoek naar een andere pub :P (Want hey, we hadden nog steeds een hoop zondag voor ons, en College Park is zooo depressing)(Het verschrikkelijke suburbje waar we allebei wonen).


Fotootje van art at the Philips Collection

Ja, nee, qué?!
In de buurt van die straat was het echter lastig iets te vinden (ook zoiets, de cafe's zijn zo verspreid in dit land, dat maakt het niet echt makkelijker voor de dorstige wanderer), en het begon te sneeuwregenen, wat heel koud en nat was, dus uiteindelijk besloten we maar iets te gaan drinken in een tapasbar/restaurant. Aan de bar bleek echter alleen een paspoort een geldig ID te zijn(?!), en Thomas had alleen zn rijbewijs bij.. Hmmm. Hvad nu? Ik kwam op het idee om maar in het restaurantgedeelte te gaan zitten en wat te eten (en op mijn paspoort wat drinken te bestellen :P). Aan het tafeltje bleek dat alles een geldig ID was..behalve een paspoort. (WAT?! Soms word ik zo moe van dit land..)(Did I say 'soms'?) Dus ik toverde mijn international student ID tevoorschijn (issie toch nog nuttig voor iets!) en mompelde wat toen de serveerster vroeg of dat een 'Amerikaans ID' was. :P Hehehehe. Ook hoorden we hier dat alle wijn die avond de helft van de prijs was, teehee! Dus wij genoten een prettig flesje Spaanse rode wijn en versnaperden wat Spaanse tapas, mjam! (Weer vergeten foto's te maken though :( Helaas..)



At the Rocket (Bar)
Samen met een aantal van de laatste gasten verlieten we het restaurant, enigszins melancholisch..was het al weer tijd om terug te gaan naar onze (saaie) respectievelijke overbetaalde kamertjes? Mehhhhh. Zo waren we aan het ponderen, toen mij opeens een aparte ingang opviel (een trappengat, eigenlijk), met een klein bordje saying 'Rocket Bar'. Het zag er allemaal nogal obscuur uit, maar na al onze eerdere pubvindproblemen liet ik er geen gras over groeien, en we gingen naar binnen. Het bleek een soort slonzige poolbar te zijn (pooltafels! Daar waren we eerder naar op zoek geweest!), en we settleden. (Zie foto above). Thomas kreeg een of ander apart zwart projectiel aangereikt, dat zou gaan trillen als er een pooltafel vrij zou komen (ehhh, okeeee), en dat was gelukkig al snel (maar hij trilde niet!), en ik ben tot drie keer toe meedogenloos verslagen (meer moeten oefenen in Thailand, damn!). Hmmf. Die gast hangt vast te vaak in kroegen in Denemarken, was mijn excuus. :P Heh.

All's well that ends well
Anyway. Het werd nu toch wel echt tijd om terug te gaan, en na de metrotrip, toen we terug naar huis liepen (Thomas woont drie huizen verder - handig!)('s Nachts alleen hier rondlopen is geen goed idee), begon het heel erg te sneeuwen! Dat was echt heel mooi :)



Nou, dat was mn zondag zo'n beetje.. Heel tof, I dare say! :D Zeker een compensatie voor de afgelopen week.. :) Cheerio!

Stop! Malltime.

Het Thaise etentje met Thomas de Deen vrijdag was zeer geslaagd: er was kip met Thaise basilicum, pittige komkommersalade en boontjes en spinazie met gember, en Samuel Adams lager-biertjes. Woohoo! Was erg gezellig. :)

Zaterdag was ik wat later op (kan samenhang hebben met vrijdag :P), maar de zon scheen al goed! Het was rond de 16 graden, terwijl het enkele dagen geleden nog -8 was, waarbij mijn handen door mn handschoenen heen bevroren :s Dit land is wazig. Echt wazig. Maar goed, mij hoor je niet klagen met de schijnende zon, fluitende vogeltjes en knabbelende eekhoorntjes. :P

Het leek me dan ook de ideale dag om er eens op uit te gaan met de fiets. (Oh god, dat klonk echt lame, als een soort CDA-achtige reclame :P). In ieder geval, het leek me een goede dag om eindelijk eens het befaame 'Lake Artemis' hier in de buurt te zien, en dan meteen door te fietsen naar de mall, waar ik mn schoenen op moest halen (het hakje was ervan afgegaan, en ik vroeg aan mensen om een schoenenmaker, maar niemand wist er een. :| Biiizaarrr.. totdat ik bedacht dat het merendeel van de mensen hier sneakers draagt die ze of lijmen of weggooien. Tsja. Maar uiteindelijk heb ik er een gevonden via Google Maps, en Akira was zo aardig me er even heen te brengen). Nou, het Lake Artemis.. Grandioos als het klinkt, zowel in grootte als in stijl, zo armoedig was t. :P Twas een soort plasje, met wat dor riet eromheen, en een metrolijn die er keihard doorheen knalt en rommelt elke 15 minuten. Oase van rust..nou nee. Maar maar, met het zonnetje erbij en allemaal kwekkend gevogelte, was het een nog best plezierig ritje en ik ben aan t overwegen om er een keer te gaan joggen. (Tis trouwens nog veeel minder klein dan Hemelrijk bijv. en zelfs kleiner dan de plas in Tiel, voor de mensen die daar geweest zijn of gedoken hebben :P:P).


Een brug bij Lake Artemis

..Ik vervolgde mijn weg naar de mall. Ik dacht de juiste afslag te hebben genomen, maar kwam uit op een industrieterrein. Ik fietste toch maar wat door..tot ik onder een viaduct door moest waarvan ik dacht dat ik er bovenop moest zijn. Dus ik 't mountainbikeje optillen, trap op, om bij een soort hekje te komen, waar ik ook nog over moest, met fiets en al. En *hoppa*, daar sta je dan op een stukje stoep van nog geen 70cm, recht naast de snelweg. Uuughh.. (Op de brug zelf heb ik overigens 3 dollar in de vorm van 5- 10- en 25-centmuntjes gevonden :s wazig). Ik de snelweg maar af, en zie de mall al in de verte. Ah, mn coordinatievermogen had me iig nog niet in de steek gelaten. ..Maar helaas hield het stoepje op een gegeven moment op. Juist. Het hield gewoon op. In Amerika kan dat, want hier loopt/fietst toch niemand. :P (Naja, praktisch niemand). Dus ik *hop* met mn fietsje een glibberige baggerhelling af, *hop* een construction site op, langs een bulldozer af. :P Tsja, je moet iets. Na daar uitgeklommen te zijn, kon ik mn weg vervolgen naar de mall. Pfffff, je moet iets doen om weer fatsoenlijke schoenen te krijgen in dit land.

The mall
Dit was mijn eerste keer in een mall (op het schoenen-wegbrengen na), en dacht aan alle popmuziek over tieners die dagen in de mall doorbrengen (denk Avril Lavigne en meer van dat soort meuk). Nou, waarom ze doen? Beats me. Afgezien van een Giant en een MacDonalds (uiteraard), vond ik het een nogal armoedige bedoening (en als je het van die andere twee moet hebben..), en zelfs de boekenwinkel had niet veel charme. (Heb er wel een boekje over New York gekocht :D). Toen ik weer verder liep, hoorde ik hiphop boomen in de verte, zag een groep mensen dansen en liep erop af, bij mezelf denkende, 'ahhhh eigenlijk jammer dat ze nummer X niet spelen, dat zou pas cool zijn'. En, guess what! Mijn gebed werd het nummer erna meteen verhoord!:


Stop! ..Hammertime :D:D

Suh-weeet! ^^ (Check overigens ook de meedansende omstanders :P). Daarna had ik al weer gauw gezien met de mall (die veel weg had van het schralere gedeelte van een vliegveld), en ging nog even naar de supermarkt, waar ik toevalligerwijs een bekende van het linguistics department tegenkwam, dus we fietsen samen terug. Die avond heb ik wat varkensfilet gemaakt met knoflook, sojasaus, rijstwijn en bosuitjes, lekkerr! Apart eigenlijk, sinds ik in Amerika ben, eet ik eigenlijk alleen nog maar Aziatisch. ^^ Naja.


Vandaag heb ik vooral gelezen voor mn huiswerk (vlot niet echt) en mn scriptie (vlot niet echt), en ben ik nog een keertje wezen joggen (eigenlijk vooral vanwege t mooie weer), maar dat vlotte ook niet echt, want ik kreeg nogal last van mn linkerenkel :/ Niet erg heuvel-proof, methinks. Verder heb ik lekker op mn Jelly Beans (van Jelly Belly hehehe eewww) geknabbeld..die 'verrassend' waren. Je hebt twee keer acht smaken, waarvan acht lekkere en acht vieze smaken (zie plaatje), maar je hebt maar acht kleuren. Dus van elke kleur is er een vieze en een lekkere versie.. spannend :P haha. Maar serieus, de vieze smaken smaken ook echt naar hun vieze smaken. En dat was scary (denk bijv aan 'baby wipes', of 'vomit'....). :| Eeeew! Tsja, wat moet ik ervan zeggen.. 'apart'? :P Weet niet of ik deze ontdekking een succes moet noemen.

En last but not least..


..Amerika, ook het land van de minikoekjes.
(Ik kijk beduidend minder blij :P).

Super Bowl (& Dinner Pahty) Time

Howdy! Long time no hear, I know. It's been particularly busy the last few days, basically because emm.. I decided to re-start my thesis. And yes, that is as painful as it sounds. :P Erk. Maaar goed, laten we de hoop nog niet verliezen.. Nog niet.. Een klein verslagje van mijn afgelopen weekend:

Zaterdag: Dinner Partée Time
Verders: afgelopen zaterdag (lijkt serieus al eeuwen geleden :|) was er een dinner partée van de buurt. Dat hield in dat we de appetizers en booze in huis 1 in de straat hadden, toen soep en salade in huis 2 (na een kort wandelingetje over t ijs/sneeuw), toen the main meal in ons huis en het nagerecht avec digestive in huis 4. Best cool idee eigenlijk :D En het was ook erg gezellig! Er waren leuke mensen en lekkere biertjes, met name Grolsch (GROLSCH!!!)(:P), waarvan ik uiteraard weer even duidelijk moest maken dat dit Nederlands is, en niet als [krrrols] uitgesproken moet worden (ja we waren weer even de irritante bier-taal-nerd, allrighty)(So? :P Someone's gotta teach 'em :P). Voor het nagerecht had ik wederom Ye Traditional Dutch Apple Pie gemaakt, die overigens een wild succes was! (Ik wil van de gelegenheid gebruik maken om Wiji (le huisbaas) te bedanken, die de pie uit de oven heeft gered daar de ondergeschrevene boven heel ijverig haar huiswerck aan t maken was). 't Andere eten was overigens ook allemaal erg prima, heb pupusas leren kennen, en zelfs een Echt Brood geproefd! Het bleek van een soort boerenmarkt te komen (surprise surprise), waarvan de lokatie elke twee weken geheimzinnig geheimzinnig via een mailinglist bekend wordt gemaakt..woooh... geen idee waarom verder. :P


Nog! meer sneeuw op de campus

Ook heb ik nog een half uur samen met een Amerikaan van Franse afkomst over Amerikaans brood gezeurd, ook erg gezellig :P, met een ander over The Girl with the Pearl Earring en andere Vermeers gepraat, met een Amerikaanse van Ierse afkomst over het niet-bestaan van de Amerikaanse etniciteit gepraat en een Deense student (biophysics - whatever that may be) leren kennen, die hier ook drie maanden is! (Btw, voor de taalkundigen onder ons: Denen spreken echt geen medeklinkers uit, het is nu bevestigd (voor mij althans). Mr. T. presteerde het 'haribo' uit te spreken zonder medeklinkers...). Verder zijn we (de Dansk en ik) toen uitgenodigd om de Super Bowl bij andere mensen te komen kijken, en bovendien waren wij de laatste(n) die naar huis gingen, dus al met al was t zeer geslaagd! :P

Zondag: Super Bowl Time
Zondags was het prachtig weer, maar Valerie voelde zich Brak en heeft lekker geskypt met MJ (had ook zo zn waarde uiteraard :P). Bovendien was ik bezig met mijn bulk huiswerk voor mijn drie vakken (teveeeeel I tell ya). Oh ja, want voor een vak moesten we de eerste drie hoofdstukken van het Minimalistisch Programma van Chomsky lezen, een slordige 200 pagina's gevuld met Chomsky-stijl geschreven abstracte shizzle. ..Niet onaardig. Gelukkig had ik de dag tevoren een mega-koekje gevonden in de Co-op op de campus (yeahhh reuzekoekjes ftw!).


Koekje?

Die avond gingen we de Super Bowl kijken, wat betekende dat een groep vrienden voor de buis gekluisterd hingen en keken naar een 'sport' waarbij:
- Alle mannen uitgedost waren in een belachelijk beschermend outfit (hallloo, rugby'ers dragen toch zeker ook geen bescherming?)(ok ok, dat kan je er verder soms ook wel van af zien, maar dan nog :P).
- Alle mannen duidelijk egotrippers waren en een teveel aan testosteron hadden (ik denk even aan de scene waar Grote Man de Andere Man even tegen de grond slaat - erg sportief)
- Elke twee seconden een of ander regel (want DAMN dat zijn er veel) wordt overtreden, en de tijd subsequently wordt stilgezet.
- Er gebruik wordt gemaakt van deze stilgezette-tijd-tijden om reclame uit te zenden.
- En nog meer reclame.
- En nog meer.
- En waar de beslissende touchdown geldig was omdat de scoorder met zn tenen (van beide voeten, let wel!) de grond nog net raakte....

Hmmmf. Weinig sport en veel reclame: American Football is not for me. Wel leuk was dat er nacho's uit de oven waren, brownies en chocolate chip cookies..Amerikaanser ging mn avond niet worden. Maar ik was nogal moe en gaar (want, dinner pahty de avond ervoor)(mijn gapen kwam mijn gefakete interesse in American football niet ten goede) en dat football was dus niet zo mijn ding (:P:P). Maaaar ach, weer eens gemaakt eh. :)

As Jack says

"I was going to be left alone on my butt at the other end of the continent. But why think about that when all the golden land's ahead of you and all kinds of unforseen events wait lurking to surprise you and make you glad you're alive to see?"

-Jack Kerouac

..Zo ben ik zojuist uitgenodigd voor een receptie met senatoren (en congressmen). Nee, serieus. :P (Voor morgen). Maar ik weet nog niet of ik ga, want ik ken de persoon die me heeft uitgenodigd helemaal niet. (On the other hand - who cares?! Adventure/ chances above all :D) Anyway I'll keep you posted, aaaiiight?

Aldus. Vandaag mn eerste dag classes gehad, en damn! Het is allemaal interessant. Believe it or not ladies and gentlemen, it seems that my love-hate relationship with syntax is back again - on the positive side. Who would've guessed? :D ..Waarschijnlijk komt het door (het gebruik van) het Minimalistische Programma, dat ik wel dig (wooohoo), omdat de colleges allemaal heel moeilijk en intelligent zijn, omdat we aan het meta-praten zijn over taalwetenschap (man I love meta-praten, you know), ennnn last but certainly not least, het gaat deels over taalevolutie! Happy happy joy joy :D


Dit is m'n bureautje op t lab

Verder heb ik nu al een bulk huiswerk, staat mn scriptie -erk- toch nog op een laag pitje (maar daar _gaat_ binnenkort verandering in komen), en mn LF-paper..daar gaan we het niet eens over hebben. Oh, en we lezen voor morgen bijv. een artikel van Lasnik, een van Hornstein en een van Chomsky. *HOPPA* :P Syntacticians in the field -you know what this means-. En voor woensdag nog meer Chomsky, wat Pinker en nog een stel. Woohaa. Dus ik krijg het de komende tijd (2 maanden?) bijzonder druk, en mn posts zullen wellicht wat minder worden, maar ik probeer het natuurlijk allemaal netjes bij te houden.. ;)


Ze waren pas aan t filmen op de campus, weet niet waarvoor..

Verder vandaag weer naar een kamer wezen kijken, en het was hetzelfde als alle studentenhuizen hier: kaal, met tapijt waarop allemaal groezelige ondefinieerbare dingen liggen verspreid, huizen zonder karakter of leven.. :( Doe mij maar die Europese stijlvolle inrichting avec gezelligheid. Bovendien was deze een eind weg, langs allemaal grote wegen, en t kamertje was een bijzonder laag zolderkamertje (lager(!!!) dan mn kamer op de Fregatstraat..je kon er niet eens staan), en werd t totaal 500. Kan ik net zo goed hier blijven. Zuuucht. Maar morgen heb ik weer twee kamertjes staan, dus wie weet.. (kamerissues, blehh!!)


Het gebouw naast de onze, in t avondrood..^^

Oh en toen ik vandaag naar die andere kamer fietste, kwam ik langs de Liquor Store waar ik met Akira al eens ben geweest. (Liquor Store.. dat klinkt zo confronterend, maar het is seriously een van de weinige plekken waar je wat dan ook met alcohol erin kan kopen - dat is dus ook bier en wijn, want dat ligt hier niet in de supermarktschappen ..hypocriete Puriteinen.. :P). Iig, de vorige keer had ik een licht-felle discussie met de man achter de kassa, omdat hij dacht dat ik Duits was (...). En guess what, hij had het helemaal onthouden, en gaf me een compliment over mn 'portemonnee', zoals hij dat zei (in het Nederlands!). Ook zei hij dat hij het al zag aan mn fiets, net daarvoor, hehehe. En dat terwijl het volgens mij goed 2 weken geleden was dat ik daar was..


Bikin' höm, langs Route 1

..Oh ja, fietsen. Nou, mn stuur staat wat hoger, en ik begin te wennen aan de heuvels, maar tis nog steeds geen feestje. Ik kwam vandaag bijvoorbeeld in totaal 2 andere fietsers tegen, en de wegen zijn er ook gewoon niet op gemaakt. Ik fiets over t algemeen langs grote, drukke wegen (vervelend :s), over de stoep, vol onregelmatigheden en hindernissen. Echt, Thieu, jij zou het geweldig vinden (;P), maar ik vind het ..bijzonder irritant. Laten we het zo zeggen. :P Ontspannen fietsen is anders.

Goed, genoeg gezwamd en gezeurd.. Back to Chomsky ;)
Tot de volgende keer maar weer!
Cheerio,

Val

P.S. Mn verwarming doet het weer, hoezee!
P.P.S. Pas liep ik over de campus en kwam in totaal 10(!) eekhoorns tegen :D
P.P.P.S. Vreemd, ik heb deze post net (21:30) gepost, maar er staat 19:00..Naja.

The Inauguration.

In the beginning
Om op tijd aan te kunnen lopen, stonden we al op om 07:00 (naja, ik pas echt om 07:20 :P), en gingen na een licht ontbijtje de straat op, om het andere koppel te vinden. (Ik ben naar de inauguratie geweest met vier Canadezen, die hier studeren/werken: twee koppels, waarvan ik er bij een ben blijven slapen gisteren na –yet another- funky linguists pahty :P).
Enfin, wij om 08:00 de straat op, met minstens twee lagen kleding aan (want tsja, twas rond de -6 graden, en dan uren stilstaan), op naar The Mall! Simpel gezegd is dat het grasveld dat voor The Capitol ligt, waar de ceremonie zou plaatsvinden, en waar ook het Witte Huis en het Monument aan grenst. (Zie hiernaast een fotootje van 3 van ons, lopend naast een van de vele vrouwen gekleed in bont, maar deze heeft ook een olijk hoedje :D). We waren bang dat het nu al superdruk zou zijn, maar het was gewoon druk (onderweg 'n Mobile Crime Lab gezien! Heheh :D), en eenmaal aangekomen bij de Mall werkten we langzaam onze weg naar voren, totdat we op 2/3 van het veld van the Capitol waren (verder ging echt niet lukken) en op 1/3 van de Monument af, dichtbij genoeg bij een scherm en niet te dicht bij de speakers.
De meiden zonden hun vriendjes weg voor ‘refreshments’, en het grote wachten ging beginnen (het is nu rond 09:00, de inauguratie met ceremonies begint om 11:30).


Met zn allen naar the Mall lopen..

The prelude, of ‘het Grote Wachten’
Nou, we hadden dus nog tot 11:30 te gaan, en we begonnen al langzaam af te koelen (tsja..). Ze begonnen op dit moment echter de beelden van het concert te herhalen op de schermen, dus ik heb ook nog wat van Stevie Wonder en U2 gezien! (Second hand but allright). We hebben vrolijke dansjes gedaan om ons op te warmen en ik heb ook nog even mijn medemens bewust gemaakt van het feit dat jumpen bestaat in Nederland (no I am not proud - I was koud :P). Hierna kwamen de eerste bekende mensen op het scherm, waarvan ik er welgeteld 0 herkende.....oh nee wacht!! Het is der Terminatorrrrr! :P Juist, Arnie herkende ik wel, maar voor de rest. Ok, later herkende ik ook Colin Powell, Bill en Hillary Clinton, en ging het weer wat beter. Een Amerikaanse vrouw naast me gaf de verdere uitleg (Jimmy Carter, Ted Kennedy (die later een seizure kreeg :s), een hoooop senators, judges en, enzo. :P), dus dat was wel handig. Meteen mn kennis van het politieke systeem van Amerika bijgespijkerd. De jongens waren nog steeds niet terug van het koffiehalen, en het was nu al 11:00 uur. Blijkbaar ging de rij echt langzaam. We vroegen ze terug komen, maar ze hadden nu al zo lang gewacht etc etc, you know how it goes. En om 11:30 begon het dan echt..


Happy happy!

The inauguration
..Allereerst werden eerdere (overlevende :P) presidenten naar voren geroepen, waarbij veel gejuich for good ol’ Bill en veel boegeroep for bad ol’ Bush jr. Tsja.. Ik kon weinig medelijden voelen. Had ‘ie 4 jaar geleden maar al moeten beseffen. Daarna verschenen de kiendjes, Malia en Sasha, the First Lady, en mr. Obama himself!! De crowd werd op dit moment echt gek: vlaggetjes verschenen uit het niets en werden wild gewapperd, vreugdekreten werden geuit en de naam ‘Obama’ weergalmde door de Mall. Ahhh :)) Dat had echt wel iets.

Bijna meteen daarna legde hij de eed af, die veel sneller ging dan ik dacht (ondanks Obama’s –awww- versprekingen). Na de speech vertrokken de eerste mensen alweer :s Maar wij, wij wachten natuurlijk voor de Speech! En damn, hij was het wachten waard. Je kan zeggen wat je wil, maar die man kan spreken. Ik heb een klein beetje op de stijl gelet, en het lijkt een soort combinatie van (patriotistische) gevoelens aanspreken (ok, dat is inhoudelijk), goede (krachtige) metaforen gebruiken, herhalen, intonatie, enm, van alles. Was best indrukwekkend, en sommige stukken waren gewoon mooi (zeg ik als niet zo’n Amerika-liefhebber eh). Het was best bijzonder er toen bij te zijn (vooral ook vanwege de gevoelens van de mensen om mij heen, erg sprekend!), en wij droegen ons buitenlandse steentje mee aan het enorme gejuich dat losbarstte na de speech. Yeah! :D


Seeing Obama's oath and speech! (Zie ook the Capitol eronder ^^)

The escape
De man was echter nog niet uitgesproken, en wij nauwelijks uitgejuicht, toen de menigte zich keerde en panisch als eerste de uitgang probeerde te vinden. You see it comin’? That’s right. Het werd Chaos. En niet alleen omdat de menigte praktisch op hol sloeg, maar ook omdat de politie het hele terrein met onlogische-geparkeerde hekken had afgezet, en toen, een kwartier te laat, vermeldde op de schermen dat de –ohja- grootste uitgang, de Noord-uitgang, was afgesloten.. En waar waren wij naar op weg? Hmhm. Dus wij rechtsomkeert, *bam* tegen een hek aan. Niet dat de menigte achter ons daar veel notie van nam, die duwde lekker door. Dus wij proberen dat hek van zn plek te krijgen, maar nuh-uh, en de parkpolitie komt ons helpen, maar hen lukt het ook niet. Na 10 minuten is het hek van de mall, en.. hm, dat was eigenlijk ook niet positief, want iedereen had dit door en zette extra duw- en douwkracht om ook maar door die twee meter heen te kunnen, terug de Mall op. :s Damn, mensen! Relax! ..Maar nee dus.


En daar gaan we weer met z'n allen..

Goed, na veel gehengst en geduw zijn we terug waar we begonnen zijn. ... Damn again. :P (Wel konden we nu nog even naar de helikopter van Bush(?) zwaaien). Wij, en de rest van de 1 miljoen mensen die nog aanwezig waren. Dus wij op weg naar een andere uitgang? Waarvan wij niet wisten waar die was? en of die bereikbaar zou zijn? We stroomden met de rest van de massa mee, en kwamen weer in een soort bottleneck, omdat we weer langs een omheining af moesten, door een uitgang van 2 meter (waarom toch?!). Daarna wisten we weer niet waar we heen moesten, en we hebben weer maar wat gedaan. Zo hebben we nog zeker een uur lang gelopen, tot we bij een soort grote weg uitkwamen, waar we links gingen langs de grote gebouwen af.

The apocalypse
We gingen de hoek om, en zagen The Apocalypse. We waren het over eens, het zag eruit al was de stad ten prooi gevallen aan aliens of andere aanvallen: mensen zwierven over de snelwegen, gingen alle kanten op, hadden een panische en hongerige* blik in hun ogen en waren Totaal Chaotisch (*want denk je dat er eettentjes waren behalve die ene eeuwige refreshment stall? Nuh-uh, echt niet!). Het zag er echt heel bizar uit..


Apocalypse now op de 395

Het was gewoon een grote puinhoop. Maar, we walked on! (Yes we can! :P) We liepen door op onze bevroren, afgepeigerde voetjes en hoopten op warmte en eten. ..Toen we de eerste restaurants weer tegenkwamen (we zijn nu helemaal vanaf het Monument onder langs the Mall langsgelopen, en aan de rechterkant om de Capitol heen – bareuhhh)(Als ratten in een val, really..), waren er natuurlijk enorme rijen, en we walked on. We liepen (overigens bijzonder mooie) residential wijken door, zagen de Capitol nog van twee zijden, kwamen langs the Democratic National Headquarters (kom op, ‘headquarters’, dat klinkt toch..te komisch? :P), avec geparkeerde limousine.

Daarna kwamen er weer wat eettentjes, en bij de Mexicaan (la Loma, whatever that means) zijn we maar in de rij gaan staan. Fooooood... Waaaarmth... (Eventually, beeer..) De nood, je begrijpt, was hoog.


Saved by the Mexican
Eenmaal binnen wachtten we nog zeker een half uur, want tsja, we waren met zn 5-en :s . Maar mensen! Toen we eenmaal zaten, ons biertje kregen (voor mij Tecate, een nieuwe, Mexicaans), met tortillachips en dip, in een fijne warme omgeving.....wat was dat lekker!! Wooohaaa :D Did that feel good. Ja, we waren eigenlijk allemaal best wel uitgeput by then. Het was 16:00, en we waren al sinds 08:00 op de been.. Ja, inauguraties, tough stuff.
Na ons eten (chicken enchilada, chicken taco and tamale – mmmm) gingen we voldaan en vol nieuwe moed op weg, en de metro was zelfs weer bruikbaar, dus binnen no time waren we weer thuis. :) Daar dronken we een Mimosa ter ere van Obama, en nog eentje om hem extra te eren :P, en keken we het nieuws om te zien wat we al hadden gezien (weinig nieuws dus). :P Maar het was warm, en gezellig. :) Daarna brak voor mij de tijd aan terug te gaan naar College Park, en ik nam de metro terug..

That’s it
En nu ben ik hier, terug, en schrijf ik aan deze wederom vrij uitgebreide log (heh). Ik ben er zeker van dat ik nog veel ben vergeten, maar ik ga het morgen nog verbeteren, en foto’s erbij zetten. :) (Zo hebben we bijv ook een NASA-busje gezien! Heheheh :P). Dus, mijn inauguratie was: 07:00 op, van 08:00 tot 16:00 op de been, en om 20:45 weer thuis. Pfff. En echt, wat betreft het wegkomen bij de Mall, ik heb geen idee wat de ’authorities’ in mind hadden, maar dit sloeg echt nergens op. Niemand wist waar hij heen moest, maar niemand kon ook ergens heen. :s Echt totaal belachelijk. Maar de inauguratie was mooi! :D Echt mooi! En ik ben blij dat ik ben geweest. :)

Nu ga ik slapen, dus ik groet u, en morgen plaats ik de fotootjes!
Cheerioo,


Val

[edit] Ik besef me dat ik weinig over de inauguratie zelf heb geschreven, maar sorry, daar ben ik echt even te gaar voor.. Morgen! Cheers.