..Nog net op tijd om de befaamde cherry blossoms te zien!
Posts tonen met het label D.C.. Alle posts tonen
Posts tonen met het label D.C.. Alle posts tonen
zondag 5 april 2009
Cherry Blossoms~
..M'n laatste daagjes in D.C..
..Nog net op tijd om de befaamde cherry blossoms te zien!
..Nog net op tijd om de befaamde cherry blossoms te zien!
zaterdag 7 maart 2009
Ice Ice Hockey
..En toen was er opeens weer een weekje voorbij. Erk! Nu heb ik nog maar twee weken te gaan tot de CUNY-conferentie/San Francisco, en daarna nog maar een weekje! ..:| Dat wordt hard werken, de komende tijd..
Icefree
..Maar gelukkig was het ook wel een leuk weekje, afgelopen week. :D Hij begon lichtelijk irritant, toen ik ondanks mijn pubzondag mijn wekker heel vroeg had gezet op maandag om op tijd naar college te gaan en wellicht van tevoren nog wat door te nemen, en er toen 's ochtends achter kwam dat we ijsvrij hadden. (Damn! Daar gaan mn gekoesterde uurtjes slaap) En yep, dat doen ze hier dus (ijsvrij geven). ..Mocht ook wel, met het pak sneeuw dat er lag (zie mijn eerdere post hierover). Later op de dag besloten Veronica en ik toch naar het lab te gaan, omdat je hier thuis niet echt goed kan werken. Dus wij hadden ons een weg door alle sneeuw gebaand, de ijzige wind getrotseerd, en kwamen aan bij het lab..toen Veronica zich bedacht dat ze haar sleutel was vergeten. En de universiteit was dus gesloten. Eh. Tja. Daar sta je dan, bij -5, naar een gesloten deur te kijken, met je huis 20 minuten (maar nu waarschijnlijk langer door alle sneeuw) weg. D'oh! Ik bedacht toen echter dat we waarschijnlijk wel ontvangst hadden van het draadloze internetnetwerk, en nadat we wat mensen hadden ge"e-maild (die al binnen waren), konden we +- 10 minuutjes later gelukkig naar binnen, woot!
Mooi boompje voor de deur van het lab
Chinatown, encore
Die dag heb ik lekker kunnen werken, want er was niemand in t lab, en twas dus lekker rustig (ahhh). De dag erna, dinsdag, was een gewone dag, behalve dat ik 's avonds met Thomas naar een icehockeywedstrijd zou gaan! :D (Tijdens onze dwalingen op zondag hadden we het stadium ontdekt, en hadden ons bedacht dat t cool zou zijn om eens te gaan, en deze week waren de laatste paar keer dat ze thuis zouden spelen, dus we hebben snel tickets gekocht~). Omdat de wedstrijd al vrij vroeg begon (19:00), gingen we van tevoren snel wat eten in de buurt, in Chinatown. We zijn toen naar hetzelfde restaurant geweest als waar ik een keer met Akira ben geweest, en hebben bijna hetzelfde gegeten :P Dumplings, Peking duck (lekker!!!) en 'mixed vegetables'. Mjam! (Helaas wel weer vergeten foto's te maken :().
Icehockeeeyyyy
Nou, de wedstrijd.. What can I say. Icehockey is echt heel tof :D, maar al dat gedoe eromheen! Echt, jeeez! Kom ik nog op terug, maar het begon bijv. al met het zingen van het volkslied, waarbij een grote Amerikaanse vlag al wapperend werd afgebeeld op de vele schermen. Beeeetje over de top he, mensen? (Voor als je vergeten was dat je wel in AMERIKA bent he?! Als je de afgebeelde vlag op de bussen had gemist, of die hangende bij cafe Clyde's, of die op de auto's, etc. etc.)(Maar goed :P). Naast die schermen in het midden, waren er ook nog een soort 'uitgerekte' schermen die vrolijk meeflitsten en reclame vertoonden (echt, het was een ware licht & geluids-sensatie - zie filmpje).
Het stadium, de rink, is verder best klein, waardoor je alles goed kan zien en horen (het swsh-swsh van de schaatsen, het ketsen van de puck, en het smashen van de spelers tegen de wall, teehee! :D). Thomas wist een aantal van de regels (:P), maar het ging zo snel dat we vaak maar gewoon de sweete moves en harde klappen (:P) enjoyden. Icehockey is toch echt wel sweet. Verder hadden we goed zicht (with special thanks to my glasses), een prettig drankje en 'enthousiaste' mensen om ons heen (op t hooligan-ige af :P), hurray!
Tussendoor krijg je echter wel telkens weer gitaarrifjes en andere stoere muziekjes te horen, om te laten zien/horen hoe ongelooflijk cool icehockey en icehockeyers wel niet te zijn, beeetje jammer...maar wel alleen als t spel stil ligt, anders is het praktisch helemaal stil (ook het publiek), te bizar. (Afgezien van de ongelooflijk originele leus, "Let's-Go-Caps!" (filmpje), die iedereen plichtmatig uitschreeuwt als er een soort toeter afgaat). Echt, je wordt elke seconde entertained: herhalingen, (random) filmpjes, mascottes, spellen op t ijs in de pauze (rennende puckmannetjes (filmpje) O_o), constant muziekjes, leuzen, toeters, t kan niet op!
Zo werden er dus op de schermen telkens filmpjes vertoond, waaronder:
- totaal ongerelateerde filmpjes van mensen die crashen tijdens het paragliden(?!) en een man die in een fontein springt;
- een stel (bekende?) mensen die een of andere multiple choice vraag beantwoorden;
- een Iraq-veteraan die aanwezig was (waarbij de helft van het stadium opstond - wij niet dus);
- aanmoedigingen aan het publiek: "Make some nooooiiiise!!" (maar alleen tijdens de pauzes);
- random mensen uit het publiek, die daardoor helemaal uit hun dak gingen en zich belachelijk gingen maken. ..Wellicht is dat wat Andy Warhol bedoelde met zn 'iedereen krijgt 15 minutes of fame in de toekomst'..
- herhalingen van eerdere wedstrijden van de Capitals, waarin ze wel scoorden.
..Want ze waren niet echt goed aan het spelen, het thuisteam. :P De Washington Capitals* moesten tegen de Carolina Hurricanes spelen (NHL-game), en ze werden compleet ingemaakt, hehehe. :P (5-2 werd t uiteindelijk). (*Kun je een slechtere naam verzinnen? Zelfs de Maple Leafs is dan nog beter, vonden wij :P).
Ik moedigde eigenlijk stiekem de Hurricanes aan (omdat ze zoveel beter speelden), maar mind you, stiekem. Want als iets een onsportieve sport is, dan is het icehockey hier wel (of de supporters ervan): mensen boe-(roep)en meteen (is dat een woord?) als een van hun spelers eruit gestuurd wordt of wat dan ook, ook als dat helemaal terecht was. Maar erger nog is wanneer het tegenspelende team een goal maakt: je merkt daar namelijk helemaal niks aan, behalve dat de wedstrijd even stil is. ..Als het thuuiisteam echter een goal maakt, gaan sirenes af, beginnen lichten te flitsen en krijg je nog dramatischere gitaarrifs en wat niet meer! Echt, for all you know had een nucleaire oorlog kunnen beginnen:
Maar verder is het gewoon wel een toffe sport: het gaat hard, het gaat snel, wat wil je nog meer? :D Yeah, twas echt sweet. (Alleen waren Thomas en ik dus nogal verbaasd over alle bizarre dingen die zich rondom het spel afspelen, zoals geloof ik wel duidelijk is uit mijn wat onduidelijke verhaal :P).
Pub searching roaming
..Na de wedstrijd wilden we nog een drankje doen, en gingen op zoek naar een pubje, maar dit was weer net zo lastig als zondag. Dus na een tijdje sprak ik maar een random twee mannen aan, die er wel uitzagen alsof ze een aardige pub wisten. Zij zeiden, oh we zijn niet van hier, maar wij zijn ook op zoek naar een pub, en zijn doorverwezen naar 7th street! Dus wij, oh, dan gaan we wel mee! Onderweg hebben we ook nog wat gepraat, en ik vroeg waar ze vandaan kwamen (waarom vraag ik dat altijd? Ik weet Ohio nog niet van Iowa te onderscheiden op de kaart). Ze waren allebei uit Denver, waar ik heel intelligent over kon vertellen dat het 'ergens in het westen' ligt, omdat Jack Kerouac in zn boek On the road naar t westen gaat en in Denver belandt. :P Maar dat terzijde. We kwamen aan in 7th street....en dat is de straat waar het stadium aan ligt. Damn! :P We hadden een rondje gelopen. De Denver-mannen zeiden dat ze op zoek waren naar RFD, en ik herinnerde me opeens dat dat de bar naast Fado' was, dus toen begeleidde ik hen daar naartoe (Thomas was de weg een beetje kwijt, hehehe), en wij gingen er ook maar mee naar binnen.
Wooohaaa.. Valhalla! :D
RFD bleek een best prima bar te zijn, en ze hadden (jawel!) een bijzonder grote lijst biertjes!! :D Dus vrolijk proefde ik een Jamaican Sunset IPA en een New Holland Stout (hehehe). ..Omdat het echter doordeweeks was, hebben we het niet laat gemaakt, maar twas wel gezellig!
Valerie vindt het maar moeilijk..
Dinners 'n stuff
Woensdag had ik een saai/gaar dagje, maar donderdag was het alweer leuk, toen er hier prospective students langs kwamen (studenten die hier wellicht volgend jaar komen, dus). We gingen met zn allen lunchen bij de Pita Plus, waar ik voor t eerst lafa falafel op heb (lafalalafala), een soort luchtige brood/wrap-achtig iets, mjam! En lekker een beetje gesocialized, natuurlijk. 's Middags hadden we een Cog(nitive)Sci(ence) lezing van, zo realiseerde ik me halverwege de lezing, Wynn (van Yale), van wie ik een aantal artikelen heb gebruikt in mn taalevolutiepapers! :D Het was ook een erg interessante lezing, over sociale evaluaties en strategieen van baby's (heheh).
Die avond waren er ook dinners georganiseerd voor de komst van de studenten, en hebben we heerlijk Ethiopisch gegeten in downtown DC (wilde ik sowieso nog een keer doen! De Ethiopische community is nl vrij groot hier), met een prettig Ethiopisch biertje. :D Dat was erg lekker en gezellig (met zn allen van een paar grote schalen eten, jeweetwel), en erna werd nog geopt voor n biertje, wat ik natuurlijk niet voorbij liet gaan. Het werd een bar in de buurt van waar sommige van de PhD-studenten hier wonen, en het was een erg 'dive'-e bar, de Raven (dive = "not the best of bars, restarants or hotels, usually very ghetto in appearance"). Wel tof, heel local en dive indeed, met een jukebox(!), een tv waarop de A-team vertoond werd, en neon-reclame als enige verlichting, hehehe. Daar nog een biertje gedaan (good ol' Sam Adams), en naar huis gegaan (nevermore!).
Mn fav boom op de campus :P
Finally, another FLP!
Gisteren, vrijdag, was het weer druk op het lab met alle prospective students, maar ik heb op zich wel iets kunnen doen, tot de volgende lezing van iemand van Harvard university, over syntax acquisition van kinderen (saai, eigenlijk). Daarna was er een borrel, en kwam er van studeren weer niet veel terecht. :P Maar het werd ook al later, en om 18:30 begon t feestje bij Colin (professor) thuis! (Yay, eindelijk weer een funky linguists party! ^^). Er was Libanees eten, er waren verschillende soorten biertjes (hurray!) en er was een chocoladecake die voor de verandering eens niet te zoet was (hebben Maki en ik nog een kwartier over gediscussieerd :P), yeah! ..Ja, dat was ook weer erg gezellig (vooral veel gekletst deze keer)..maar ik ben wel bijzonder gaar nou, bwehhhhh. Naja, goede feestjes hebben hun prijs, dat is bekend. :P
Dus..
Al met al, een rommelig maar wel erg leuk weekje! Weer eens wat anders dan hardcore studeren. (Wat ik nu weer mag gaan doen :P) Cheerio!
Icefree
..Maar gelukkig was het ook wel een leuk weekje, afgelopen week. :D Hij begon lichtelijk irritant, toen ik ondanks mijn pubzondag mijn wekker heel vroeg had gezet op maandag om op tijd naar college te gaan en wellicht van tevoren nog wat door te nemen, en er toen 's ochtends achter kwam dat we ijsvrij hadden. (Damn! Daar gaan mn gekoesterde uurtjes slaap) En yep, dat doen ze hier dus (ijsvrij geven). ..Mocht ook wel, met het pak sneeuw dat er lag (zie mijn eerdere post hierover). Later op de dag besloten Veronica en ik toch naar het lab te gaan, omdat je hier thuis niet echt goed kan werken. Dus wij hadden ons een weg door alle sneeuw gebaand, de ijzige wind getrotseerd, en kwamen aan bij het lab..toen Veronica zich bedacht dat ze haar sleutel was vergeten. En de universiteit was dus gesloten. Eh. Tja. Daar sta je dan, bij -5, naar een gesloten deur te kijken, met je huis 20 minuten (maar nu waarschijnlijk langer door alle sneeuw) weg. D'oh! Ik bedacht toen echter dat we waarschijnlijk wel ontvangst hadden van het draadloze internetnetwerk, en nadat we wat mensen hadden ge"e-maild (die al binnen waren), konden we +- 10 minuutjes later gelukkig naar binnen, woot!
Mooi boompje voor de deur van het lab
Chinatown, encore
Die dag heb ik lekker kunnen werken, want er was niemand in t lab, en twas dus lekker rustig (ahhh). De dag erna, dinsdag, was een gewone dag, behalve dat ik 's avonds met Thomas naar een icehockeywedstrijd zou gaan! :D (Tijdens onze dwalingen op zondag hadden we het stadium ontdekt, en hadden ons bedacht dat t cool zou zijn om eens te gaan, en deze week waren de laatste paar keer dat ze thuis zouden spelen, dus we hebben snel tickets gekocht~). Omdat de wedstrijd al vrij vroeg begon (19:00), gingen we van tevoren snel wat eten in de buurt, in Chinatown. We zijn toen naar hetzelfde restaurant geweest als waar ik een keer met Akira ben geweest, en hebben bijna hetzelfde gegeten :P Dumplings, Peking duck (lekker!!!) en 'mixed vegetables'. Mjam! (Helaas wel weer vergeten foto's te maken :().
Icehockeeeyyyy
Nou, de wedstrijd.. What can I say. Icehockey is echt heel tof :D, maar al dat gedoe eromheen! Echt, jeeez! Kom ik nog op terug, maar het begon bijv. al met het zingen van het volkslied, waarbij een grote Amerikaanse vlag al wapperend werd afgebeeld op de vele schermen. Beeeetje over de top he, mensen? (Voor als je vergeten was dat je wel in AMERIKA bent he?! Als je de afgebeelde vlag op de bussen had gemist, of die hangende bij cafe Clyde's, of die op de auto's, etc. etc.)(Maar goed :P). Naast die schermen in het midden, waren er ook nog een soort 'uitgerekte' schermen die vrolijk meeflitsten en reclame vertoonden (echt, het was een ware licht & geluids-sensatie - zie filmpje).
Het stadium, de rink, is verder best klein, waardoor je alles goed kan zien en horen (het swsh-swsh van de schaatsen, het ketsen van de puck, en het smashen van de spelers tegen de wall, teehee! :D). Thomas wist een aantal van de regels (:P), maar het ging zo snel dat we vaak maar gewoon de sweete moves en harde klappen (:P) enjoyden. Icehockey is toch echt wel sweet. Verder hadden we goed zicht (with special thanks to my glasses), een prettig drankje en 'enthousiaste' mensen om ons heen (op t hooligan-ige af :P), hurray!
Tussendoor krijg je echter wel telkens weer gitaarrifjes en andere stoere muziekjes te horen, om te laten zien/horen hoe ongelooflijk cool icehockey en icehockeyers wel niet te zijn, beeetje jammer...maar wel alleen als t spel stil ligt, anders is het praktisch helemaal stil (ook het publiek), te bizar. (Afgezien van de ongelooflijk originele leus, "Let's-Go-Caps!" (filmpje), die iedereen plichtmatig uitschreeuwt als er een soort toeter afgaat). Echt, je wordt elke seconde entertained: herhalingen, (random) filmpjes, mascottes, spellen op t ijs in de pauze (rennende puckmannetjes (filmpje) O_o), constant muziekjes, leuzen, toeters, t kan niet op!
Zo werden er dus op de schermen telkens filmpjes vertoond, waaronder:
- totaal ongerelateerde filmpjes van mensen die crashen tijdens het paragliden(?!) en een man die in een fontein springt;
- een stel (bekende?) mensen die een of andere multiple choice vraag beantwoorden;
- een Iraq-veteraan die aanwezig was (waarbij de helft van het stadium opstond - wij niet dus);
- aanmoedigingen aan het publiek: "Make some nooooiiiise!!" (maar alleen tijdens de pauzes);
- random mensen uit het publiek, die daardoor helemaal uit hun dak gingen en zich belachelijk gingen maken. ..Wellicht is dat wat Andy Warhol bedoelde met zn 'iedereen krijgt 15 minutes of fame in de toekomst'..
- herhalingen van eerdere wedstrijden van de Capitals, waarin ze wel scoorden.
..Want ze waren niet echt goed aan het spelen, het thuisteam. :P De Washington Capitals* moesten tegen de Carolina Hurricanes spelen (NHL-game), en ze werden compleet ingemaakt, hehehe. :P (5-2 werd t uiteindelijk). (*Kun je een slechtere naam verzinnen? Zelfs de Maple Leafs is dan nog beter, vonden wij :P).
Ik moedigde eigenlijk stiekem de Hurricanes aan (omdat ze zoveel beter speelden), maar mind you, stiekem. Want als iets een onsportieve sport is, dan is het icehockey hier wel (of de supporters ervan): mensen boe-(roep)en meteen (is dat een woord?) als een van hun spelers eruit gestuurd wordt of wat dan ook, ook als dat helemaal terecht was. Maar erger nog is wanneer het tegenspelende team een goal maakt: je merkt daar namelijk helemaal niks aan, behalve dat de wedstrijd even stil is. ..Als het thuuiisteam echter een goal maakt, gaan sirenes af, beginnen lichten te flitsen en krijg je nog dramatischere gitaarrifs en wat niet meer! Echt, for all you know had een nucleaire oorlog kunnen beginnen:
Maar verder is het gewoon wel een toffe sport: het gaat hard, het gaat snel, wat wil je nog meer? :D Yeah, twas echt sweet. (Alleen waren Thomas en ik dus nogal verbaasd over alle bizarre dingen die zich rondom het spel afspelen, zoals geloof ik wel duidelijk is uit mijn wat onduidelijke verhaal :P).
Pub searching roaming
..Na de wedstrijd wilden we nog een drankje doen, en gingen op zoek naar een pubje, maar dit was weer net zo lastig als zondag. Dus na een tijdje sprak ik maar een random twee mannen aan, die er wel uitzagen alsof ze een aardige pub wisten. Zij zeiden, oh we zijn niet van hier, maar wij zijn ook op zoek naar een pub, en zijn doorverwezen naar 7th street! Dus wij, oh, dan gaan we wel mee! Onderweg hebben we ook nog wat gepraat, en ik vroeg waar ze vandaan kwamen (waarom vraag ik dat altijd? Ik weet Ohio nog niet van Iowa te onderscheiden op de kaart). Ze waren allebei uit Denver, waar ik heel intelligent over kon vertellen dat het 'ergens in het westen' ligt, omdat Jack Kerouac in zn boek On the road naar t westen gaat en in Denver belandt. :P Maar dat terzijde. We kwamen aan in 7th street....en dat is de straat waar het stadium aan ligt. Damn! :P We hadden een rondje gelopen. De Denver-mannen zeiden dat ze op zoek waren naar RFD, en ik herinnerde me opeens dat dat de bar naast Fado' was, dus toen begeleidde ik hen daar naartoe (Thomas was de weg een beetje kwijt, hehehe), en wij gingen er ook maar mee naar binnen.
Wooohaaa.. Valhalla! :D
RFD bleek een best prima bar te zijn, en ze hadden (jawel!) een bijzonder grote lijst biertjes!! :D Dus vrolijk proefde ik een Jamaican Sunset IPA en een New Holland Stout (hehehe). ..Omdat het echter doordeweeks was, hebben we het niet laat gemaakt, maar twas wel gezellig!
Valerie vindt het maar moeilijk..
Dinners 'n stuff
Woensdag had ik een saai/gaar dagje, maar donderdag was het alweer leuk, toen er hier prospective students langs kwamen (studenten die hier wellicht volgend jaar komen, dus). We gingen met zn allen lunchen bij de Pita Plus, waar ik voor t eerst lafa falafel op heb (lafalalafala), een soort luchtige brood/wrap-achtig iets, mjam! En lekker een beetje gesocialized, natuurlijk. 's Middags hadden we een Cog(nitive)Sci(ence) lezing van, zo realiseerde ik me halverwege de lezing, Wynn (van Yale), van wie ik een aantal artikelen heb gebruikt in mn taalevolutiepapers! :D Het was ook een erg interessante lezing, over sociale evaluaties en strategieen van baby's (heheh).
Die avond waren er ook dinners georganiseerd voor de komst van de studenten, en hebben we heerlijk Ethiopisch gegeten in downtown DC (wilde ik sowieso nog een keer doen! De Ethiopische community is nl vrij groot hier), met een prettig Ethiopisch biertje. :D Dat was erg lekker en gezellig (met zn allen van een paar grote schalen eten, jeweetwel), en erna werd nog geopt voor n biertje, wat ik natuurlijk niet voorbij liet gaan. Het werd een bar in de buurt van waar sommige van de PhD-studenten hier wonen, en het was een erg 'dive'-e bar, de Raven (dive = "not the best of bars, restarants or hotels, usually very ghetto in appearance"). Wel tof, heel local en dive indeed, met een jukebox(!), een tv waarop de A-team vertoond werd, en neon-reclame als enige verlichting, hehehe. Daar nog een biertje gedaan (good ol' Sam Adams), en naar huis gegaan (nevermore!).
Mn fav boom op de campus :P
Finally, another FLP!
Gisteren, vrijdag, was het weer druk op het lab met alle prospective students, maar ik heb op zich wel iets kunnen doen, tot de volgende lezing van iemand van Harvard university, over syntax acquisition van kinderen (saai, eigenlijk). Daarna was er een borrel, en kwam er van studeren weer niet veel terecht. :P Maar het werd ook al later, en om 18:30 begon t feestje bij Colin (professor) thuis! (Yay, eindelijk weer een funky linguists party! ^^). Er was Libanees eten, er waren verschillende soorten biertjes (hurray!) en er was een chocoladecake die voor de verandering eens niet te zoet was (hebben Maki en ik nog een kwartier over gediscussieerd :P), yeah! ..Ja, dat was ook weer erg gezellig (vooral veel gekletst deze keer)..maar ik ben wel bijzonder gaar nou, bwehhhhh. Naja, goede feestjes hebben hun prijs, dat is bekend. :P
Dus..
Al met al, een rommelig maar wel erg leuk weekje! Weer eens wat anders dan hardcore studeren. (Wat ik nu weer mag gaan doen :P) Cheerio!
donderdag 5 maart 2009
A Pleasant Pub-Sunday
Last week..
Last week was pretty lame, eigenlijk (de week van 23-27 februari).
Lame in dat ik veel aan het studeren, maar nogal weinig aan het leren was, en dus niet echt opschoot. Het weekend beloofde ook niet teveel goeds, en vrijdagavond was ook geen echte Vrijdagavond. Op zaterdag heb ik echter bijna de hele dag met MJ geskypet ^^, en heb ik alles voor zondag geregeld. Zondag? Wat dan? Zondag was er een game van de Six Nations! Jaa, het was weer rugbytijd!! :D (Ik support overigens, voor degene die dat nog niet wisten (wat ik betwijfel), Ierland)(GO EIRE!!)(En dat is een fotootje van de chapel naast ons gebouw, by night ^^)
Much Ado..
In het Nederland is het zo dat je op zaterdag of zondag een Ierse pub inloopt, een pint bestelt en de wedstrijd geniet. Geweldig in al zijn eenvoud. Hieeer is het zo dat je eerst mag gaan bellen (want ik wilde wel zeker weten dat ze het uberhaupt uitzonden en zo ja, hoe laat), om er dan achter te komen dat maar een paar pubs de wedstrijd live uit mogen zenden (tis een speciaal, 'premium' channel), en dat je dan $20 per game moet betalen! $20!! (Maar, zo stelde een barvrouw mij 'gerust': meestal hoef je dat maar een keer te betalen) ... Ja, hallooo! Dus ik besloot dat we de 'delayed' versie maar moesten kijken (Rugby, I love it dearly, maar niet zo dearly perhaps :P)(Om het op een schraal schermpje te kijken iig..).
In ieder geval, ik weer alle pubs rondbellen (om te vragen voor de delayed version), en bij eentje kreeg ik een onvervalst Iers accent aan de lijn..guess where we went. :P (Awwwww Iers awwwww ^^ <3). (De vertraagde versie werd overigens pas de dag erna uitgezonden, dus ik heb opgepast met mail checken e.d. :P). Btw, ik zou de wedstrijd gaan kijken met Thomas, en hem van alles uitleggen over rugby ("crouch, touch, pause, engage!"), 'omdat' hij me had ingelicht over American Football - wat ik dus wel een waardeloze 'sport' vind, maar dat terzijde. :P
The union: America, Ireland..and Guinness
Eire above all!
Maar, dus, zondag rond 12:30 waren we in James Hoban (pub at Dupont Circle), klaar voor een goede match Ireland - England (may the best, i.e. Ireland, win! :D). We bestelden onze lunch, en een pint of the black stuff (hey! We waren in een pub, we keken rugby - een pint was een vereiste. En ik heb altijd het onwaarschijnlijke bijgeloof dat het helpt, als ik Iers bier (Guinness by preference dus :P) drink tijdens de wedstrijd. Fer good luck, ye know. :P (Thomas kreeg overigens een biertje met een stukje sinaasappel erin. Ehhhh.....okeee). In ieder geval, ik had een overheerlijke turkey sandwich met geloof ik wel vier lagen kalkoen (maar dat is hier normaal: je moet meer beleg dan brood hebben)(dan kun je brood beter het 'belegde' noemen?..), en een megasalade. Mjaaaaam. :) De wedstrijd zelf was vrij saai, maar Ierland won (14-13). (Ondanks O'Gara's ongelooflijke missers). Hurray!
Guess which one is mine..^^
So'mores: Arrrt
Na de wedstrijd hadden we nog een halve zondag over, en we besloten een van de musea van de DC een bezoekje aan te doen: de Phillips Collection.
Eentje waarvan mijn boekje me verzekerde dat er zoveel mooie impressionisten hingen. En idd, er waren een aantal Van Goghs (waaronder eentje waarvan ik me niet kon herinneren 'm ooit te hebben gezien!), en verder ook nog een heel bekende Renoir, Miro', wat Pollock e.d. (oh en een geweldige Bacon!). Was wel mooi. We waren alleen een beetje gaar van de lunch, en vooral de moderne stillevens op de derde verdieping (van Morandi. De man gebruikt serieus maar drie (saaie) kleuren ofzo, en altijd dezelfde set-up - gaaap) konden ons niet behagen, en dus we gingen verder, op zoek naar koffie. Het werd Starbucks, maar de koffie was deze keer wel oke, en de chocolate chip cookie is toch wel een aanrader. Maar hey, we zijn dan ook in Amerika. Das anders dan naar een Starbucks gaan in Parijs. (Maar goed, dat zijn excuses, I know...maar naar MacDonalds ga ik nog steeds niet!).
De 'onbekende' Van Gogh
Faded Fado'
Daarna kwamen we een reisboekenwinkel tegen(!!!!!!), waar Thomas me letterlijk heeft weggetrokken :P (Maar wowowowowowow, dat was zooon gave boekenwinkel!!)(Goed..)(Niet dat ik nog meer boeken in mn bagage kan hebben ofzo). ..Maar we wilden eigenlijk nog iets ('nuttigs') gaan doen, langs t Spy Museum, de Cop Shop, het museum of 'Crime and Punishment' ofzo :P (wat heeft DC ook echt voor musea..), maar dat kwam er niet meer van. Twas al rond half zes, dus we besloten maar op zoek te gaan naar een pub of cafeetje, in de buurt van Chinatown (waarom daar? Geen idee). Dat bleek nog best een opgave, maar uiteindelijk kwamen we bij Fado' terecht, misschien wel de bekendste pub van D.C. Blijkbaar hebben ze al hun interieur rechtstreeks uit Ierland geimporteerd en al. Dus onze verwachtingen waren groot..
Corny Chinatown-gate
..Maar het was een typische geval van Amerikaanse Disneyfication: they were just trying to hard (to imitate something Europe/authentic/cultural :P). Overal hingen 'authentieke' dingen, alles was geschreven in een fancy Keltisch schrift, en er stond zelfs een put(!) in het midden van de bar (die nergens heenleidde, natuurlijk). Het bier was verder ook nog erg waterig, so we weren't pleased. Nee, Fado' was het niet voor ons, so on we went, op zoek naar een andere pub :P (Want hey, we hadden nog steeds een hoop zondag voor ons, en College Park is zooo depressing)(Het verschrikkelijke suburbje waar we allebei wonen).
Fotootje van art at the Philips Collection
Ja, nee, qué?!
In de buurt van die straat was het echter lastig iets te vinden (ook zoiets, de cafe's zijn zo verspreid in dit land, dat maakt het niet echt makkelijker voor de dorstige wanderer), en het begon te sneeuwregenen, wat heel koud en nat was, dus uiteindelijk besloten we maar iets te gaan drinken in een tapasbar/restaurant. Aan de bar bleek echter alleen een paspoort een geldig ID te zijn(?!), en Thomas had alleen zn rijbewijs bij.. Hmmm. Hvad nu? Ik kwam op het idee om maar in het restaurantgedeelte te gaan zitten en wat te eten (en op mijn paspoort wat drinken te bestellen :P). Aan het tafeltje bleek dat alles een geldig ID was..behalve een paspoort. (WAT?! Soms word ik zo moe van dit land..)(Did I say 'soms'?) Dus ik toverde mijn international student ID tevoorschijn (issie toch nog nuttig voor iets!) en mompelde wat toen de serveerster vroeg of dat een 'Amerikaans ID' was. :P Hehehehe. Ook hoorden we hier dat alle wijn die avond de helft van de prijs was, teehee! Dus wij genoten een prettig flesje Spaanse rode wijn en versnaperden wat Spaanse tapas, mjam! (Weer vergeten foto's te maken though :( Helaas..)
At the Rocket (Bar)
Samen met een aantal van de laatste gasten verlieten we het restaurant, enigszins melancholisch..was het al weer tijd om terug te gaan naar onze (saaie)
respectievelijke overbetaalde kamertjes? Mehhhhh. Zo waren we aan het ponderen, toen mij opeens een aparte ingang opviel (een trappengat, eigenlijk), met een klein bordje saying 'Rocket Bar'. Het zag er allemaal nogal obscuur uit, maar na al onze eerdere pubvindproblemen liet ik er geen gras over groeien, en we gingen naar binnen. Het bleek een soort slonzige poolbar te zijn (pooltafels! Daar waren we eerder naar op zoek geweest!), en we settleden. (Zie foto above). Thomas kreeg een of ander apart zwart projectiel aangereikt, dat zou gaan trillen als er een pooltafel vrij zou komen (ehhh, okeeee), en dat was gelukkig al snel (maar hij trilde niet!), en ik ben tot drie keer toe meedogenloos verslagen (meer moeten oefenen in Thailand, damn!). Hmmf. Die gast hangt vast te vaak in kroegen in Denemarken, was mijn excuus. :P Heh.
All's well that ends well
Anyway. Het werd nu toch wel echt tijd om terug te gaan, en na de metrotrip, toen we terug naar huis liepen (Thomas woont drie huizen verder - handig!)('s Nachts alleen hier rondlopen is geen goed idee), begon het heel erg te sneeuwen! Dat was echt heel mooi :)
Nou, dat was mn zondag zo'n beetje.. Heel tof, I dare say! :D Zeker een compensatie voor de afgelopen week.. :) Cheerio!
Last week was pretty lame, eigenlijk (de week van 23-27 februari).
Lame in dat ik veel aan het studeren, maar nogal weinig aan het leren was, en dus niet echt opschoot. Het weekend beloofde ook niet teveel goeds, en vrijdagavond was ook geen echte Vrijdagavond. Op zaterdag heb ik echter bijna de hele dag met MJ geskypet ^^, en heb ik alles voor zondag geregeld. Zondag? Wat dan? Zondag was er een game van de Six Nations! Jaa, het was weer rugbytijd!! :D (Ik support overigens, voor degene die dat nog niet wisten (wat ik betwijfel), Ierland)(GO EIRE!!)(En dat is een fotootje van de chapel naast ons gebouw, by night ^^)Much Ado..
In het Nederland is het zo dat je op zaterdag of zondag een Ierse pub inloopt, een pint bestelt en de wedstrijd geniet. Geweldig in al zijn eenvoud. Hieeer is het zo dat je eerst mag gaan bellen (want ik wilde wel zeker weten dat ze het uberhaupt uitzonden en zo ja, hoe laat), om er dan achter te komen dat maar een paar pubs de wedstrijd live uit mogen zenden (tis een speciaal, 'premium' channel), en dat je dan $20 per game moet betalen! $20!! (Maar, zo stelde een barvrouw mij 'gerust': meestal hoef je dat maar een keer te betalen) ... Ja, hallooo! Dus ik besloot dat we de 'delayed' versie maar moesten kijken (Rugby, I love it dearly, maar niet zo dearly perhaps :P)(Om het op een schraal schermpje te kijken iig..).
In ieder geval, ik weer alle pubs rondbellen (om te vragen voor de delayed version), en bij eentje kreeg ik een onvervalst Iers accent aan de lijn..guess where we went. :P (Awwwww Iers awwwww ^^ <3). (De vertraagde versie werd overigens pas de dag erna uitgezonden, dus ik heb opgepast met mail checken e.d. :P). Btw, ik zou de wedstrijd gaan kijken met Thomas, en hem van alles uitleggen over rugby ("crouch, touch, pause, engage!"), 'omdat' hij me had ingelicht over American Football - wat ik dus wel een waardeloze 'sport' vind, maar dat terzijde. :P
The union: America, Ireland..and Guinness
Eire above all!
Maar, dus, zondag rond 12:30 waren we in James Hoban (pub at Dupont Circle), klaar voor een goede match Ireland - England (may the best, i.e. Ireland, win! :D). We bestelden onze lunch, en een pint of the black stuff (hey! We waren in een pub, we keken rugby - een pint was een vereiste. En ik heb altijd het onwaarschijnlijke bijgeloof dat het helpt, als ik Iers bier (Guinness by preference dus :P) drink tijdens de wedstrijd. Fer good luck, ye know. :P (Thomas kreeg overigens een biertje met een stukje sinaasappel erin. Ehhhh.....okeee). In ieder geval, ik had een overheerlijke turkey sandwich met geloof ik wel vier lagen kalkoen (maar dat is hier normaal: je moet meer beleg dan brood hebben)(dan kun je brood beter het 'belegde' noemen?..), en een megasalade. Mjaaaaam. :) De wedstrijd zelf was vrij saai, maar Ierland won (14-13). (Ondanks O'Gara's ongelooflijke missers). Hurray!
Guess which one is mine..^^
So'mores: Arrrt
Na de wedstrijd hadden we nog een halve zondag over, en we besloten een van de musea van de DC een bezoekje aan te doen: de Phillips Collection.
Eentje waarvan mijn boekje me verzekerde dat er zoveel mooie impressionisten hingen. En idd, er waren een aantal Van Goghs (waaronder eentje waarvan ik me niet kon herinneren 'm ooit te hebben gezien!), en verder ook nog een heel bekende Renoir, Miro', wat Pollock e.d. (oh en een geweldige Bacon!). Was wel mooi. We waren alleen een beetje gaar van de lunch, en vooral de moderne stillevens op de derde verdieping (van Morandi. De man gebruikt serieus maar drie (saaie) kleuren ofzo, en altijd dezelfde set-up - gaaap) konden ons niet behagen, en dus we gingen verder, op zoek naar koffie. Het werd Starbucks, maar de koffie was deze keer wel oke, en de chocolate chip cookie is toch wel een aanrader. Maar hey, we zijn dan ook in Amerika. Das anders dan naar een Starbucks gaan in Parijs. (Maar goed, dat zijn excuses, I know...maar naar MacDonalds ga ik nog steeds niet!). 
De 'onbekende' Van Gogh
Faded Fado'
Daarna kwamen we een reisboekenwinkel tegen(!!!!!!), waar Thomas me letterlijk heeft weggetrokken :P (Maar wowowowowowow, dat was zooon gave boekenwinkel!!)(Goed..)(Niet dat ik nog meer boeken in mn bagage kan hebben ofzo). ..Maar we wilden eigenlijk nog iets ('nuttigs') gaan doen, langs t Spy Museum, de Cop Shop, het museum of 'Crime and Punishment' ofzo :P (wat heeft DC ook echt voor musea..), maar dat kwam er niet meer van. Twas al rond half zes, dus we besloten maar op zoek te gaan naar een pub of cafeetje, in de buurt van Chinatown (waarom daar? Geen idee). Dat bleek nog best een opgave, maar uiteindelijk kwamen we bij Fado' terecht, misschien wel de bekendste pub van D.C. Blijkbaar hebben ze al hun interieur rechtstreeks uit Ierland geimporteerd en al. Dus onze verwachtingen waren groot..
Corny Chinatown-gate
..Maar het was een typische geval van Amerikaanse Disneyfication: they were just trying to hard (to imitate something Europe/authentic/cultural :P). Overal hingen 'authentieke' dingen, alles was geschreven in een fancy Keltisch schrift, en er stond zelfs een put(!) in het midden van de bar (die nergens heenleidde, natuurlijk). Het bier was verder ook nog erg waterig, so we weren't pleased. Nee, Fado' was het niet voor ons, so on we went, op zoek naar een andere pub :P (Want hey, we hadden nog steeds een hoop zondag voor ons, en College Park is zooo depressing)(Het verschrikkelijke suburbje waar we allebei wonen).
Fotootje van art at the Philips Collection
Ja, nee, qué?!
In de buurt van die straat was het echter lastig iets te vinden (ook zoiets, de cafe's zijn zo verspreid in dit land, dat maakt het niet echt makkelijker voor de dorstige wanderer), en het begon te sneeuwregenen, wat heel koud en nat was, dus uiteindelijk besloten we maar iets te gaan drinken in een tapasbar/restaurant. Aan de bar bleek echter alleen een paspoort een geldig ID te zijn(?!), en Thomas had alleen zn rijbewijs bij.. Hmmm. Hvad nu? Ik kwam op het idee om maar in het restaurantgedeelte te gaan zitten en wat te eten (en op mijn paspoort wat drinken te bestellen :P). Aan het tafeltje bleek dat alles een geldig ID was..behalve een paspoort. (WAT?! Soms word ik zo moe van dit land..)(Did I say 'soms'?) Dus ik toverde mijn international student ID tevoorschijn (issie toch nog nuttig voor iets!) en mompelde wat toen de serveerster vroeg of dat een 'Amerikaans ID' was. :P Hehehehe. Ook hoorden we hier dat alle wijn die avond de helft van de prijs was, teehee! Dus wij genoten een prettig flesje Spaanse rode wijn en versnaperden wat Spaanse tapas, mjam! (Weer vergeten foto's te maken though :( Helaas..)
At the Rocket (Bar)
Samen met een aantal van de laatste gasten verlieten we het restaurant, enigszins melancholisch..was het al weer tijd om terug te gaan naar onze (saaie)
respectievelijke overbetaalde kamertjes? Mehhhhh. Zo waren we aan het ponderen, toen mij opeens een aparte ingang opviel (een trappengat, eigenlijk), met een klein bordje saying 'Rocket Bar'. Het zag er allemaal nogal obscuur uit, maar na al onze eerdere pubvindproblemen liet ik er geen gras over groeien, en we gingen naar binnen. Het bleek een soort slonzige poolbar te zijn (pooltafels! Daar waren we eerder naar op zoek geweest!), en we settleden. (Zie foto above). Thomas kreeg een of ander apart zwart projectiel aangereikt, dat zou gaan trillen als er een pooltafel vrij zou komen (ehhh, okeeee), en dat was gelukkig al snel (maar hij trilde niet!), en ik ben tot drie keer toe meedogenloos verslagen (meer moeten oefenen in Thailand, damn!). Hmmf. Die gast hangt vast te vaak in kroegen in Denemarken, was mijn excuus. :P Heh.
All's well that ends well
Anyway. Het werd nu toch wel echt tijd om terug te gaan, en na de metrotrip, toen we terug naar huis liepen (Thomas woont drie huizen verder - handig!)('s Nachts alleen hier rondlopen is geen goed idee), begon het heel erg te sneeuwen! Dat was echt heel mooi :)
Nou, dat was mn zondag zo'n beetje.. Heel tof, I dare say! :D Zeker een compensatie voor de afgelopen week.. :) Cheerio!
vrijdag 27 februari 2009
Het weer in DC
Het is al een paar keer ter sprake gekomen: het weer in DC is lijp. Echt seriously off its rocker, wacko, nutty, fruitcake, wicked, psycho, a couple of fries short of a Happy Meal, crackers, bonzo, looney, bananas, nutzoid, schizo(!), bizarre, unreal, loco, cockamamie........echt lijp dus. :P
Vandaag was het bijv bijna de hele dag 18(!) graden. Best wel warm dus, vooral als je alleen je winterjas hebt meegenomen naar de States. :P Morgen, jeweetwel, het weekend, wordt het helaas (/natuurlijk) weer minder: het wordt tussen de 1 en 5 graden. En erger nog, op zondag wordt het iets tussen de -2(!) en 2 graden. :| Yep, we gaan van winter naar zomer terug naar lente en daarna weer naar winter! Why not, this is DC. :P
P.S. Die donkere wolkjes he, op de afbeelding, dat betekent hier dus een klein miezerbuitje waarbij er ..volgens mij drie druppels vielen in de 5 minuten die ik buiten liep. :P Ah, bewolking, dat snappen ze hier gewoon niet zo goed. :P
Vandaag was het bijv bijna de hele dag 18(!) graden. Best wel warm dus, vooral als je alleen je winterjas hebt meegenomen naar de States. :P Morgen, jeweetwel, het weekend, wordt het helaas (/natuurlijk) weer minder: het wordt tussen de 1 en 5 graden. En erger nog, op zondag wordt het iets tussen de -2(!) en 2 graden. :| Yep, we gaan van winter naar zomer terug naar lente en daarna weer naar winter! Why not, this is DC. :P
P.S. Die donkere wolkjes he, op de afbeelding, dat betekent hier dus een klein miezerbuitje waarbij er ..volgens mij drie druppels vielen in de 5 minuten die ik buiten liep. :P Ah, bewolking, dat snappen ze hier gewoon niet zo goed. :P
dinsdag 27 januari 2009
Introduction at the Capitol
In mijn vorige berichtje liet ik al weten dat ik was uitgenodigd naar een (dinner)receptie te komen in de Capitol. Ook liet ik weten dat ik eigenlijk wel wilde gaan (ik bedoel, even wat congressmen ontmoeten, altijd leuk :P), maar niet wist of ik het wel moest doen omdat ik de (jonge)man die me had uitgenodigd eigenlijk helemaal niet kende (in fact, hij is een van de mensen die op dit moment kamers aanbiedt hier in de hood). Maaaaaaaar. :P Maar, hoe vaak krijg je een uitnodiging voor de Capitol in je schoot geworpen? :P Uh-huh, that's what I'm sayin'. Dus vandaag om 17:00 zat Valerie in de metro, op weg naar de Capitol, in haar meest formele kleding (want dresscode)(maar hoeveel formele kleding, om congressmen te ontmoeten, heb ik nou helemaal?!): mn geplooide zwarte rok, panty's, zwarte longsleeve, en een geleend colbertjasje (hehehe)(goed dat Sri-Lankaanse mannen niet zo groot zijn, anders was het vast heel mannelijk geweest).
De groene lijn is de lijn to be (gaat naar College Park)
Goed, kwam bij uiteindelijk bij het juiste gebouw aan, door de security check heen, op zoek naar de..watwashet, banquet room ofzoiets? (Remember, op dit moment wist ik nog nauwelijks met wie ik had afgesproken, wie er zou zijn, of waar de receptie uberhaupt over ging). Maar ik werd gebeld door Tom Saji (de Indiër die een kamer wil verhuren en me had meegevraagd), en al gauw ontmoetten we elkaar op de gang. Voor ik het wist, stond ik in een zaal vol politicians and business men, die praktisch allemaal overduidelijk uit India kwamen (oorspronkelijk): donker, en klein. Guess who was the odd one out. :P Iedereen stond in een kring om een soort spreek-altaartje (hoe heet dat ook alweer?), waar een blanke man (duidelijk een politician, om een of andere reden) van alles aan het exclameren was.
..'t Duurde even, maar toen kwam ik erachter dat ik op een receptie was van de Indiaas Am. Taak Kracht (vertaal maar even letterlijk in t Engels, ik omzeil het vanwege Google-redenen, als altijd). Yep, ik zat in een soort semi-militaire, economische, relatie-versterkende meeting. Hoera. :P Voordracht na voordracht ging dan ook over 9/11 en 26 november(?)(de Mumbai-bombings, iig), en hoe Amerika terrorisme wel even de wereld uit zou helpen. Mij kwamen de voordrachten nogal vreemd voor: alsof alles en iedereen Amerikaans wil zijn of er iig bij wil horen, en zo niet, dan was je al een terrorist? Naar mijn gevoel was er duidelijk een misconceptie van het idee 'terrorisme', maar ik besloot er maar niet over te beginnen. :P Degene die het terrorisme het meest benadrukte, was een Afro-Amerikaanse politician, die avec passend accent een daverende speech gaf (je weet wel, zo eentje met betekenisvolle pauzes en hartgevoelde kreten), en de magische woorden 'Barack. Obama!' elke twee zinnen gebruikte (waarop applaus uiteraard volgde). Heheheh. Juist.
Het was vrij standaard dat iedereen vroeg aan iedereen wat iedereen deed, en elkaar elkaars visitekaartje overhandigde, handjes schudde en fotootjes maakte. Zo hoorde ik het volgende verhaaltje (ik kan de letterlijke woorden verbasterd hebben):
:P Anyway. Zo gebeurde dat, uiteraard, ook bij mij. (De gesprekjes, niet de surgery .__.) En telkens antwoordde ik "I'm just here with a friend...actually." wat best wel lame was, dus ik veranderde het in "de beste wensen vanuit Nederland overbrengen", haha! Zo kwam ik ook een man uit Houston tegen, dus ik, "oh aerospace"? En hij, yes I work for NASA. (-> stemmetje in mij: 'woooooooooehhhhhh...' :P niet hardop though, few). "And what do you do?" Ik natuurlijk blij dat ik iig wat indrukwekkend klinkende woorden kon uiten, that is: "I work at the Cognitive Neuroscience of Language laboratory" (half waar, maar goed, boeien :P). Kort daarna was een (bekende, schijnbaar) congressman uitgepraat, en Tom en ik slipten naar voren om een fotootje met 'm te maken, wat eerst mislukte:
Val heeft veel lol naast de congressman, die van alles (wat oh wat) in zn oor gesmiespeld krijgt
Maar daarna had ik toch mn fotootje met Mr. Congressman (van wie ik niet eens de naam weet :P), hem in verwarring achterlatend omdat ik verder geen woord tegen hem gezegd heb, hehehehe. (Maar lachen doet ie natuurlijk wel, tis een politician).
Schijnbaar zijn er ook nog senatoren geweest, ondanks de drukke tijd in de Amerikaanse politiek atm, maar ik kon ze niet herkennen, dus dat zal wel. :P Verder was er een fijn buffet met allemaal Indiaas eten, waarvan ik ..alles geprobeerd heb (:P): een soort gefrituurde vis, mais-blokjes(?), chili-kip, kip-kebab, korianderdip, een soort chutney, en samosa met pittig gehakt, mjam! (See picture below).
Goed, toen was het feestje alweer afgelopen (twas echt maar een receptietje, helaas), en liepen we terug naar de metro, door de sneeuw. Want ohja, we hadden sneeuw vandaag! Iets wat voor deze contreien heel apart is, de luchtvochtigheid is normaal namelijk rond de 35%, zag ik (vergelijk met Nederland: 85% :P). (Hierdoor krijg je ook vaak van die elektrische schokjes, wazig :P). Was best mooi, en ik heb wat mooie fotootjes gemaakt (zie volgende post) ^^. Maar goed, dat was het dus weer voor de receptie in de Capitol: kort, maar leuk om eens gedaan te hebben! ..Yeah I get around :P
Indian food, woohoo
En nu ben ik weer thuis.. en werk verder aan mn huiswerk. (Zucht. :P) En dat ga ik nu maar weer even doen.. Ik verwacht dat de komende dagen minder spectaculair worden, zodat de posts ook wat minder overdadig worden (:P), but who knows..
See ya!
Val
[edit] Volgens mij volgde dit artikel op de receptie waar ik gisteren was.
P.S. Kwam ik gisteren achter: mijn huisbaas, die niet wist dat Heineken uit Nederland kwam (...), wist ook niet dat Nederland bekend staat om kaas. "I thought Switzerland was really famous for cheese." Pff, dat beetje Gruye're en Emmentaler.. (:P). "And these house..eh, windmills!" En de Indier van vandaag vond vooral de orchids uit Nederland heel mooi. Ehh, dat was Thailand, darling. Tulips, dus. :P Eeecht..
P.P.S. Halverwege de avond werd ik een beetje melig van al die politicians en maakte er een sport van op de achtergrond van foto's van belangrijke mensen te staan met een dikke grijns, hahaha :D ..Ja, sorry hoor. Gewichtig-doende mensen, pfff. (Ik vond dat ik mezelf nog best goed redde daar in de crowd, aangezien Tom me vaak..of eigenlijk de hele tijd alleen liet. Ach ja, gewoon doen alsof je 'er hoort' (en veel vaker zo rondhangt), en dan komt t allemaal wel goed ;))
De groene lijn is de lijn to be (gaat naar College Park)
Goed, kwam bij uiteindelijk bij het juiste gebouw aan, door de security check heen, op zoek naar de..watwashet, banquet room ofzoiets? (Remember, op dit moment wist ik nog nauwelijks met wie ik had afgesproken, wie er zou zijn, of waar de receptie uberhaupt over ging). Maar ik werd gebeld door Tom Saji (de Indiër die een kamer wil verhuren en me had meegevraagd), en al gauw ontmoetten we elkaar op de gang. Voor ik het wist, stond ik in een zaal vol politicians and business men, die praktisch allemaal overduidelijk uit India kwamen (oorspronkelijk): donker, en klein. Guess who was the odd one out. :P Iedereen stond in een kring om een soort spreek-altaartje (hoe heet dat ook alweer?), waar een blanke man (duidelijk een politician, om een of andere reden) van alles aan het exclameren was.
..'t Duurde even, maar toen kwam ik erachter dat ik op een receptie was van de Indiaas Am. Taak Kracht (vertaal maar even letterlijk in t Engels, ik omzeil het vanwege Google-redenen, als altijd). Yep, ik zat in een soort semi-militaire, economische, relatie-versterkende meeting. Hoera. :P Voordracht na voordracht ging dan ook over 9/11 en 26 november(?)(de Mumbai-bombings, iig), en hoe Amerika terrorisme wel even de wereld uit zou helpen. Mij kwamen de voordrachten nogal vreemd voor: alsof alles en iedereen Amerikaans wil zijn of er iig bij wil horen, en zo niet, dan was je al een terrorist? Naar mijn gevoel was er duidelijk een misconceptie van het idee 'terrorisme', maar ik besloot er maar niet over te beginnen. :P Degene die het terrorisme het meest benadrukte, was een Afro-Amerikaanse politician, die avec passend accent een daverende speech gaf (je weet wel, zo eentje met betekenisvolle pauzes en hartgevoelde kreten), en de magische woorden 'Barack. Obama!' elke twee zinnen gebruikte (waarop applaus uiteraard volgde). Heheheh. Juist.
Het was vrij standaard dat iedereen vroeg aan iedereen wat iedereen deed, en elkaar elkaars visitekaartje overhandigde, handjes schudde en fotootjes maakte. Zo hoorde ik het volgende verhaaltje (ik kan de letterlijke woorden verbasterd hebben):
Overheard in DC:
Congressman: "What is that you do?"
Older guy in suit: "I'm in surgery".
Congressman: "Ah, what kind?"
Older guy in suit: "Genital."
Congressman "Uhhhh." "Okay." *turns around*
:P Anyway. Zo gebeurde dat, uiteraard, ook bij mij. (De gesprekjes, niet de surgery .__.) En telkens antwoordde ik "I'm just here with a friend...actually." wat best wel lame was, dus ik veranderde het in "de beste wensen vanuit Nederland overbrengen", haha! Zo kwam ik ook een man uit Houston tegen, dus ik, "oh aerospace"? En hij, yes I work for NASA. (-> stemmetje in mij: 'woooooooooehhhhhh...' :P niet hardop though, few). "And what do you do?" Ik natuurlijk blij dat ik iig wat indrukwekkend klinkende woorden kon uiten, that is: "I work at the Cognitive Neuroscience of Language laboratory" (half waar, maar goed, boeien :P). Kort daarna was een (bekende, schijnbaar) congressman uitgepraat, en Tom en ik slipten naar voren om een fotootje met 'm te maken, wat eerst mislukte:
Val heeft veel lol naast de congressman, die van alles (wat oh wat) in zn oor gesmiespeld krijgt
Maar daarna had ik toch mn fotootje met Mr. Congressman (van wie ik niet eens de naam weet :P), hem in verwarring achterlatend omdat ik verder geen woord tegen hem gezegd heb, hehehehe. (Maar lachen doet ie natuurlijk wel, tis een politician). Schijnbaar zijn er ook nog senatoren geweest, ondanks de drukke tijd in de Amerikaanse politiek atm, maar ik kon ze niet herkennen, dus dat zal wel. :P Verder was er een fijn buffet met allemaal Indiaas eten, waarvan ik ..alles geprobeerd heb (:P): een soort gefrituurde vis, mais-blokjes(?), chili-kip, kip-kebab, korianderdip, een soort chutney, en samosa met pittig gehakt, mjam! (See picture below).
Goed, toen was het feestje alweer afgelopen (twas echt maar een receptietje, helaas), en liepen we terug naar de metro, door de sneeuw. Want ohja, we hadden sneeuw vandaag! Iets wat voor deze contreien heel apart is, de luchtvochtigheid is normaal namelijk rond de 35%, zag ik (vergelijk met Nederland: 85% :P). (Hierdoor krijg je ook vaak van die elektrische schokjes, wazig :P). Was best mooi, en ik heb wat mooie fotootjes gemaakt (zie volgende post) ^^. Maar goed, dat was het dus weer voor de receptie in de Capitol: kort, maar leuk om eens gedaan te hebben! ..Yeah I get around :P
Indian food, woohoo
En nu ben ik weer thuis.. en werk verder aan mn huiswerk. (Zucht. :P) En dat ga ik nu maar weer even doen.. Ik verwacht dat de komende dagen minder spectaculair worden, zodat de posts ook wat minder overdadig worden (:P), but who knows..
See ya!
Val
[edit] Volgens mij volgde dit artikel op de receptie waar ik gisteren was.
P.S. Kwam ik gisteren achter: mijn huisbaas, die niet wist dat Heineken uit Nederland kwam (...), wist ook niet dat Nederland bekend staat om kaas. "I thought Switzerland was really famous for cheese." Pff, dat beetje Gruye're en Emmentaler.. (:P). "And these house..eh, windmills!" En de Indier van vandaag vond vooral de orchids uit Nederland heel mooi. Ehh, dat was Thailand, darling. Tulips, dus. :P Eeecht..
P.P.S. Halverwege de avond werd ik een beetje melig van al die politicians en maakte er een sport van op de achtergrond van foto's van belangrijke mensen te staan met een dikke grijns, hahaha :D ..Ja, sorry hoor. Gewichtig-doende mensen, pfff. (Ik vond dat ik mezelf nog best goed redde daar in de crowd, aangezien Tom me vaak..of eigenlijk de hele tijd alleen liet. Ach ja, gewoon doen alsof je 'er hoort' (en veel vaker zo rondhangt), en dan komt t allemaal wel goed ;))
dinsdag 20 januari 2009
The Inauguration.
In the beginning
Om op tijd aan te kunnen lopen, stonden we al op om 07:00 (naja, ik pas echt om 07:20 :P), en gingen na een licht ontbijtje de straat op, om het andere koppel te vinden. (Ik ben naar de inauguratie geweest met vier Canadezen, die hier studeren/werken: twee koppels, waarvan ik er bij een ben blijven slapen gisteren na –yet another- funky linguists pahty :P).
Enfin, wij om 08:00 de straat op, met minstens twee lagen kleding aan (want tsja, twas rond de -6 graden, en dan uren stilstaan), op naar The Mall! Simpel gezegd is dat het grasveld dat voor The Capitol ligt, waar de ceremonie zou plaatsvinden, en waar ook het Witte Huis en het Monument aan grenst. (Zie hiernaast een fotootje van 3 van ons, lopend naast een van de vele vrouwen gekleed in bont, maar deze heeft ook een olijk hoedje :D). We waren bang dat het nu al superdruk zou zijn, maar het was gewoon druk (onderweg 'n Mobile Crime Lab gezien! Heheh :D), en eenmaal aangekomen bij de Mall werkten we langzaam onze weg naar voren, totdat we op 2/3 van het veld van the Capitol waren (verder ging echt niet lukken) en op 1/3 van de Monument af, dichtbij genoeg bij een scherm en niet te dicht bij de speakers.
De meiden zonden hun vriendjes weg voor ‘refreshments’, en het grote wachten ging beginnen (het is nu rond 09:00, de inauguratie met ceremonies begint om 11:30).
Met zn allen naar the Mall lopen..
The prelude, of ‘het Grote Wachten’
Nou, we hadden dus nog tot 11:30 te gaan, en we begonnen al langzaam af te koelen (tsja..). Ze begonnen op dit moment echter de beelden van het concert te herhalen op de schermen, dus ik heb ook nog wat van Stevie Wonder en U2 gezien! (Second hand but allright). We hebben vrolijke dansjes gedaan om ons op te warmen en ik heb ook nog even mijn medemens bewust gemaakt van het feit dat jumpen bestaat in Nederland (no I am not proud - I was koud :P). Hierna kwamen de eerste bekende mensen op het scherm, waarvan ik er welgeteld 0 herkende.....oh nee wacht!! Het is der Terminatorrrrr! :P Juist, Arnie herkende ik wel, maar voor de rest. Ok, later herkende ik ook Colin Powell, Bill en Hillary Clinton, en ging het weer wat beter. Een Amerikaanse vrouw naast me gaf de verdere uitleg (Jimmy Carter, Ted Kennedy (die later een seizure kreeg :s), een hoooop senators, judges en, enzo. :P), dus dat was wel handig. Meteen mn kennis van het politieke systeem van Amerika bijgespijkerd. De jongens waren nog steeds niet terug van het koffiehalen, en het was nu al 11:00 uur. Blijkbaar ging de rij echt langzaam. We vroegen ze terug komen, maar ze hadden nu al zo lang gewacht etc etc, you know how it goes. En om 11:30 begon het dan echt..
Happy happy!
The inauguration
..Allereerst werden eerdere (overlevende :P) presidenten naar voren geroepen, waarbij veel gejuich for good ol’ Bill en veel boegeroep for bad ol’ Bush jr. Tsja.. Ik kon weinig medelijden voelen. Had ‘ie 4 jaar geleden maar al moeten beseffen. Daarna verschenen de kiendjes, Malia en Sasha, the First Lady, en mr. Obama himself!! De crowd werd op dit moment echt gek: vlaggetjes verschenen uit het niets en werden wild gewapperd, vreugdekreten werden geuit en de naam ‘Obama’ weergalmde door de Mall. Ahhh :)) Dat had echt wel iets.
Bijna meteen daarna legde hij de eed af, die veel sneller ging dan ik dacht (ondanks Obama’s –awww- versprekingen). Na de speech vertrokken de eerste mensen alweer :s Maar wij, wij wachten natuurlijk voor de Speech! En damn, hij was het wachten waard. Je kan zeggen wat je wil, maar die man kan spreken. Ik heb een klein beetje op de stijl gelet, en het lijkt een soort combinatie van (patriotistische) gevoelens aanspreken (ok, dat is inhoudelijk), goede (krachtige) metaforen gebruiken, herhalen, intonatie, enm, van alles. Was best indrukwekkend, en sommige stukken waren gewoon mooi (zeg ik als niet zo’n Amerika-liefhebber eh). Het was best bijzonder er toen bij te zijn (vooral ook vanwege de gevoelens van de mensen om mij heen, erg sprekend!), en wij droegen ons buitenlandse steentje mee aan het enorme gejuich dat losbarstte na de speech. Yeah! :D
Seeing Obama's oath and speech! (Zie ook the Capitol eronder ^^)
The escape
De man was echter nog niet uitgesproken, en wij nauwelijks uitgejuicht, toen de menigte zich keerde en panisch als eerste de uitgang probeerde te vinden. You see it comin’? That’s right. Het werd Chaos. En niet alleen omdat de menigte praktisch op hol sloeg, maar ook omdat de politie het hele terrein met onlogische-geparkeerde hekken had afgezet, en toen, een kwartier te laat, vermeldde op de schermen dat de –ohja- grootste uitgang, de Noord-uitgang, was afgesloten.. En waar waren wij naar op weg? Hmhm. Dus wij rechtsomkeert, *bam* tegen een hek aan. Niet dat de menigte achter ons daar veel notie van nam, die duwde lekker door. Dus wij proberen dat hek van zn plek te krijgen, maar nuh-uh, en de parkpolitie komt ons helpen, maar hen lukt het ook niet. Na 10 minuten is het hek van de mall, en.. hm, dat was eigenlijk ook niet positief, want iedereen had dit door en zette extra duw- en douwkracht om ook maar door die twee meter heen te kunnen, terug de Mall op. :s Damn, mensen! Relax! ..Maar nee dus.
En daar gaan we weer met z'n allen..
Goed, na veel gehengst en geduw zijn we terug waar we begonnen zijn. ... Damn again. :P (Wel konden we nu nog even naar de helikopter van Bush(?) zwaaien). Wij, en de rest van de 1 miljoen mensen die nog aanwezig waren. Dus wij op weg naar een andere uitgang? Waarvan wij niet wisten waar die was? en of die bereikbaar zou zijn? We stroomden met de rest van de massa mee, en kwamen weer in een soort bottleneck, omdat we weer langs een omheining af moesten, door een uitgang van 2 meter (waarom toch?!). Daarna wisten we weer niet waar we heen moesten, en we hebben weer maar wat gedaan. Zo hebben we nog zeker een uur lang gelopen, tot we bij een soort grote weg uitkwamen, waar we links gingen langs de grote gebouwen af.
The apocalypse
We gingen de hoek om, en zagen The Apocalypse. We waren het over eens, het zag eruit al was de stad ten prooi gevallen aan aliens of andere aanvallen: mensen zwierven over de snelwegen, gingen alle kanten op, hadden een panische en hongerige* blik in hun ogen en waren Totaal Chaotisch (*want denk je dat er eettentjes waren behalve die ene eeuwige refreshment stall? Nuh-uh, echt niet!). Het zag er echt heel bizar uit..
Apocalypse now op de 395
Het was gewoon een grote puinhoop. Maar, we walked on! (Yes we can! :P) We liepen door op onze bevroren, afgepeigerde voetjes en hoopten op warmte en eten. ..Toen we de eerste restaurants weer tegenkwamen (we zijn nu helemaal vanaf het Monument onder langs the Mall langsgelopen, en aan de rechterkant om de Capitol heen – bareuhhh)(Als ratten in een val, really..), waren er natuurlijk enorme rijen, en we walked on. We liepen (overigens bijzonder mooie) residential wijken door, zagen de Capitol nog van twee zijden, kwamen langs the Democratic National Headquarters (kom op, ‘headquarters’, dat klinkt toch..te komisch? :P), avec geparkeerde limousine.
Daarna kwamen er weer wat eettentjes, en bij de Mexicaan (la Loma, whatever that means) zijn we maar in de rij gaan staan. Fooooood... Waaaarmth... (Eventually, beeer..) De nood, je begrijpt, was hoog.
Saved by the Mexican
Eenmaal binnen wachtten we nog zeker een half uur, want tsja, we waren met zn 5-en :s . Maar mensen! Toen we eenmaal zaten, ons biertje kregen (voor mij Tecate, een nieuwe, Mexicaans), met tortillachips en dip, in een fijne warme omgeving.....wat was dat lekker!! Wooohaaa :D Did that feel good. Ja, we waren eigenlijk allemaal best wel uitgeput by then. Het was 16:00, en we waren al sinds 08:00 op de been.. Ja, inauguraties, tough stuff.
Na ons eten (chicken enchilada, chicken taco and tamale – mmmm) gingen we voldaan en vol nieuwe moed op weg, en de metro was zelfs weer bruikbaar, dus binnen no time waren we weer thuis. :) Daar dronken we een Mimosa ter ere van Obama, en nog eentje om hem extra te eren :P, en keken we het nieuws om te zien wat we al hadden gezien (weinig nieuws dus). :P Maar het was warm, en gezellig. :) Daarna brak voor mij de tijd aan terug te gaan naar College Park, en ik nam de metro terug..
That’s it
En nu ben ik hier, terug, en schrijf ik aan deze wederom vrij uitgebreide log (heh). Ik ben er zeker van dat ik nog veel ben vergeten, maar ik ga het morgen nog verbeteren, en foto’s erbij zetten. :) (Zo hebben we bijv ook een NASA-busje gezien! Heheheh :P). Dus, mijn inauguratie was: 07:00 op, van 08:00 tot 16:00 op de been, en om 20:45 weer thuis. Pfff. En echt, wat betreft het wegkomen bij de Mall, ik heb geen idee wat de ’authorities’ in mind hadden, maar dit sloeg echt nergens op. Niemand wist waar hij heen moest, maar niemand kon ook ergens heen. :s Echt totaal belachelijk. Maar de inauguratie was mooi! :D Echt mooi! En ik ben blij dat ik ben geweest. :)
Nu ga ik slapen, dus ik groet u, en morgen plaats ik de fotootjes!
Cheerioo,
Val
[edit] Ik besef me dat ik weinig over de inauguratie zelf heb geschreven, maar sorry, daar ben ik echt even te gaar voor.. Morgen! Cheers.
Om op tijd aan te kunnen lopen, stonden we al op om 07:00 (naja, ik pas echt om 07:20 :P), en gingen na een licht ontbijtje de straat op, om het andere koppel te vinden. (Ik ben naar de inauguratie geweest met vier Canadezen, die hier studeren/werken: twee koppels, waarvan ik er bij een ben blijven slapen gisteren na –yet another- funky linguists pahty :P).
Enfin, wij om 08:00 de straat op, met minstens twee lagen kleding aan (want tsja, twas rond de -6 graden, en dan uren stilstaan), op naar The Mall! Simpel gezegd is dat het grasveld dat voor The Capitol ligt, waar de ceremonie zou plaatsvinden, en waar ook het Witte Huis en het Monument aan grenst. (Zie hiernaast een fotootje van 3 van ons, lopend naast een van de vele vrouwen gekleed in bont, maar deze heeft ook een olijk hoedje :D). We waren bang dat het nu al superdruk zou zijn, maar het was gewoon druk (onderweg 'n Mobile Crime Lab gezien! Heheh :D), en eenmaal aangekomen bij de Mall werkten we langzaam onze weg naar voren, totdat we op 2/3 van het veld van the Capitol waren (verder ging echt niet lukken) en op 1/3 van de Monument af, dichtbij genoeg bij een scherm en niet te dicht bij de speakers.
De meiden zonden hun vriendjes weg voor ‘refreshments’, en het grote wachten ging beginnen (het is nu rond 09:00, de inauguratie met ceremonies begint om 11:30).
Met zn allen naar the Mall lopen..
The prelude, of ‘het Grote Wachten’
Nou, we hadden dus nog tot 11:30 te gaan, en we begonnen al langzaam af te koelen (tsja..). Ze begonnen op dit moment echter de beelden van het concert te herhalen op de schermen, dus ik heb ook nog wat van Stevie Wonder en U2 gezien! (Second hand but allright). We hebben vrolijke dansjes gedaan om ons op te warmen en ik heb ook nog even mijn medemens bewust gemaakt van het feit dat jumpen bestaat in Nederland (no I am not proud - I was koud :P). Hierna kwamen de eerste bekende mensen op het scherm, waarvan ik er welgeteld 0 herkende.....oh nee wacht!! Het is der Terminatorrrrr! :P Juist, Arnie herkende ik wel, maar voor de rest. Ok, later herkende ik ook Colin Powell, Bill en Hillary Clinton, en ging het weer wat beter. Een Amerikaanse vrouw naast me gaf de verdere uitleg (Jimmy Carter, Ted Kennedy (die later een seizure kreeg :s), een hoooop senators, judges en, enzo. :P), dus dat was wel handig. Meteen mn kennis van het politieke systeem van Amerika bijgespijkerd. De jongens waren nog steeds niet terug van het koffiehalen, en het was nu al 11:00 uur. Blijkbaar ging de rij echt langzaam. We vroegen ze terug komen, maar ze hadden nu al zo lang gewacht etc etc, you know how it goes. En om 11:30 begon het dan echt..
Happy happy!
The inauguration
..Allereerst werden eerdere (overlevende :P) presidenten naar voren geroepen, waarbij veel gejuich for good ol’ Bill en veel boegeroep for bad ol’ Bush jr. Tsja.. Ik kon weinig medelijden voelen. Had ‘ie 4 jaar geleden maar al moeten beseffen. Daarna verschenen de kiendjes, Malia en Sasha, the First Lady, en mr. Obama himself!! De crowd werd op dit moment echt gek: vlaggetjes verschenen uit het niets en werden wild gewapperd, vreugdekreten werden geuit en de naam ‘Obama’ weergalmde door de Mall. Ahhh :)) Dat had echt wel iets.
Bijna meteen daarna legde hij de eed af, die veel sneller ging dan ik dacht (ondanks Obama’s –awww- versprekingen). Na de speech vertrokken de eerste mensen alweer :s Maar wij, wij wachten natuurlijk voor de Speech! En damn, hij was het wachten waard. Je kan zeggen wat je wil, maar die man kan spreken. Ik heb een klein beetje op de stijl gelet, en het lijkt een soort combinatie van (patriotistische) gevoelens aanspreken (ok, dat is inhoudelijk), goede (krachtige) metaforen gebruiken, herhalen, intonatie, enm, van alles. Was best indrukwekkend, en sommige stukken waren gewoon mooi (zeg ik als niet zo’n Amerika-liefhebber eh). Het was best bijzonder er toen bij te zijn (vooral ook vanwege de gevoelens van de mensen om mij heen, erg sprekend!), en wij droegen ons buitenlandse steentje mee aan het enorme gejuich dat losbarstte na de speech. Yeah! :D
Seeing Obama's oath and speech! (Zie ook the Capitol eronder ^^)
The escape
De man was echter nog niet uitgesproken, en wij nauwelijks uitgejuicht, toen de menigte zich keerde en panisch als eerste de uitgang probeerde te vinden. You see it comin’? That’s right. Het werd Chaos. En niet alleen omdat de menigte praktisch op hol sloeg, maar ook omdat de politie het hele terrein met onlogische-geparkeerde hekken had afgezet, en toen, een kwartier te laat, vermeldde op de schermen dat de –ohja- grootste uitgang, de Noord-uitgang, was afgesloten.. En waar waren wij naar op weg? Hmhm. Dus wij rechtsomkeert, *bam* tegen een hek aan. Niet dat de menigte achter ons daar veel notie van nam, die duwde lekker door. Dus wij proberen dat hek van zn plek te krijgen, maar nuh-uh, en de parkpolitie komt ons helpen, maar hen lukt het ook niet. Na 10 minuten is het hek van de mall, en.. hm, dat was eigenlijk ook niet positief, want iedereen had dit door en zette extra duw- en douwkracht om ook maar door die twee meter heen te kunnen, terug de Mall op. :s Damn, mensen! Relax! ..Maar nee dus.
En daar gaan we weer met z'n allen..
Goed, na veel gehengst en geduw zijn we terug waar we begonnen zijn. ... Damn again. :P (Wel konden we nu nog even naar de helikopter van Bush(?) zwaaien). Wij, en de rest van de 1 miljoen mensen die nog aanwezig waren. Dus wij op weg naar een andere uitgang? Waarvan wij niet wisten waar die was? en of die bereikbaar zou zijn? We stroomden met de rest van de massa mee, en kwamen weer in een soort bottleneck, omdat we weer langs een omheining af moesten, door een uitgang van 2 meter (waarom toch?!). Daarna wisten we weer niet waar we heen moesten, en we hebben weer maar wat gedaan. Zo hebben we nog zeker een uur lang gelopen, tot we bij een soort grote weg uitkwamen, waar we links gingen langs de grote gebouwen af.
The apocalypse
We gingen de hoek om, en zagen The Apocalypse. We waren het over eens, het zag eruit al was de stad ten prooi gevallen aan aliens of andere aanvallen: mensen zwierven over de snelwegen, gingen alle kanten op, hadden een panische en hongerige* blik in hun ogen en waren Totaal Chaotisch (*want denk je dat er eettentjes waren behalve die ene eeuwige refreshment stall? Nuh-uh, echt niet!). Het zag er echt heel bizar uit..
Apocalypse now op de 395
Het was gewoon een grote puinhoop. Maar, we walked on! (Yes we can! :P) We liepen door op onze bevroren, afgepeigerde voetjes en hoopten op warmte en eten. ..Toen we de eerste restaurants weer tegenkwamen (we zijn nu helemaal vanaf het Monument onder langs the Mall langsgelopen, en aan de rechterkant om de Capitol heen – bareuhhh)(Als ratten in een val, really..), waren er natuurlijk enorme rijen, en we walked on. We liepen (overigens bijzonder mooie) residential wijken door, zagen de Capitol nog van twee zijden, kwamen langs the Democratic National Headquarters (kom op, ‘headquarters’, dat klinkt toch..te komisch? :P), avec geparkeerde limousine.
Daarna kwamen er weer wat eettentjes, en bij de Mexicaan (la Loma, whatever that means) zijn we maar in de rij gaan staan. Fooooood... Waaaarmth... (Eventually, beeer..) De nood, je begrijpt, was hoog.
Saved by the Mexican
Eenmaal binnen wachtten we nog zeker een half uur, want tsja, we waren met zn 5-en :s . Maar mensen! Toen we eenmaal zaten, ons biertje kregen (voor mij Tecate, een nieuwe, Mexicaans), met tortillachips en dip, in een fijne warme omgeving.....wat was dat lekker!! Wooohaaa :D Did that feel good. Ja, we waren eigenlijk allemaal best wel uitgeput by then. Het was 16:00, en we waren al sinds 08:00 op de been.. Ja, inauguraties, tough stuff.
Na ons eten (chicken enchilada, chicken taco and tamale – mmmm) gingen we voldaan en vol nieuwe moed op weg, en de metro was zelfs weer bruikbaar, dus binnen no time waren we weer thuis. :) Daar dronken we een Mimosa ter ere van Obama, en nog eentje om hem extra te eren :P, en keken we het nieuws om te zien wat we al hadden gezien (weinig nieuws dus). :P Maar het was warm, en gezellig. :) Daarna brak voor mij de tijd aan terug te gaan naar College Park, en ik nam de metro terug..
That’s it
En nu ben ik hier, terug, en schrijf ik aan deze wederom vrij uitgebreide log (heh). Ik ben er zeker van dat ik nog veel ben vergeten, maar ik ga het morgen nog verbeteren, en foto’s erbij zetten. :) (Zo hebben we bijv ook een NASA-busje gezien! Heheheh :P). Dus, mijn inauguratie was: 07:00 op, van 08:00 tot 16:00 op de been, en om 20:45 weer thuis. Pfff. En echt, wat betreft het wegkomen bij de Mall, ik heb geen idee wat de ’authorities’ in mind hadden, maar dit sloeg echt nergens op. Niemand wist waar hij heen moest, maar niemand kon ook ergens heen. :s Echt totaal belachelijk. Maar de inauguratie was mooi! :D Echt mooi! En ik ben blij dat ik ben geweest. :)
Nu ga ik slapen, dus ik groet u, en morgen plaats ik de fotootjes!
Cheerioo,
Val
[edit] Ik besef me dat ik weinig over de inauguratie zelf heb geschreven, maar sorry, daar ben ik echt even te gaar voor.. Morgen! Cheers.
zaterdag 10 januari 2009
D.C.!
The Mall
Vandaag ben ik dus voor t eerst D.C. gaan verkennen, en twas sweet! Ik nam de metro naar Smithsonian, en kwam dus midden in de Mall uit (de Mall is het 'terrein' waar alle belangrijke, bekende gebouwen van D.C. gecentreerd zijn), met uitzicht op the Capitol en the Washington Monument! (Sorry, twas nogal bewolkt vandaag - de foto's zijn niet de helderste).
Vanaf daar ben ik toen maar meteen naar het Witte Huis gaan lopen.. (moest het gewoon even gezien hebben :P), die overigens nogal verstopt was tussen gebouwen, bomen en andere dingen (en dus niet omringd wordt door grote grasvelden, zoals ik dacht).
Valerie die pogingen doet haarzelf samen met het Witte Huis op de foto te zetten..
Ik schrijf de log zo verder, even foto's uploaden..
Je kan best dichtbij het Witte Huis komen (vooral bij de Northwest Gate, de achterkant), maar er is wel veel beveiliging natuurlijk. Zo was er bijvoorbeeld een heel irritante helikopter die de hele tijd rondvloog (zie foto hierboven).
Goed, na het Witte Huis te hebben gezien, besloot ik naar Georgetown te lopen (een wijk ten noordwesten van het centrum, met leuke cafeetjes, restaurants en winkeltjes, zo zegt men). Nadat ik langs een demonstratie van Palestijnen (free Gaza? ofzoiets) en 'the Office of Faith' was gelopen, moest ik wachten om over te kunnen steken (stoplicht - duurde lang), en toen ik eindelijk mocht, summeerde een politieagent mij naar achteren te gaan, de stoep verder op. Ja halloo.. Ik werd een beetje chagrijnig, want ik had al gewacht, en ik staar naar de politieagenten die voorbijkomen, op een soort povere Gold Wings met zijspan (een stuk of 6-8). Er gaat nog geen lampje branden, totdat er opeens politieauto's, een ME-busje en een hoop grote gepantserde auto's voorbij komen. Whooops, ik sta natuurlijk wel achter het Witte Huis! *schaap* Het ME-busje was overigens 'open', en een stel behoorlijk bewapende jongens keken mij serieus/ergens wat gemeen aan. *slik* Niet erg prettig, eerlijk gezegd. Maar goed, daarna was de 'parade' weer voorbij en vervolgde ik mijn weg naar Georgetown (via 'Foggy Bottom' hehe).
Rock Creek, tussen Foggy Bottom en Georgetown
Georgetown
In Georgetown besloot ik eerst te gaan lunchen, bij 'Le Pain Quotidien'.. I know, klinkt phony, maar het leek mij een goede kans op wat redelijk fatsoenlijk brood. Ik had 'tartine' (boterhammen, dus :P): Gruyère en organic bread (woot!), a la 680 kcal (*rolleyes*). Het was jammer dat ik niet stiekem foto's van de mensen om me heen kon maken, want ze waren lekker typisch :P Daarna ben ik een boekenwinkel in gegaan, voor een uurtje of wat natuurlijk. Dat was prettig, en ik heb een boek over de hersenen gehaald (yeahh). Daarna ben ik nog wat rond gaan kijken in Georgetown, maar het begon te regenen, dus dat was niet veel meer aan. Wel ben ik toen nog over de Francis Scott Key Memorial Bridge (over the Chesapeake and Ohio Canal, waar George Washington blijkbaar heel blij mee was) naar Rosslyn gaan lopen, Washington aan de andere kant van de Georgetown Channel, in de staat Virginia (ipv Maryland). Het uitzicht bij het kanaal was heel mooi.
Oud industrieel gebied achter bij het kanaal..
Het was echter nog steeds aan het regenen, en ik begon het behoorlijk koud te krijgen en moe te worden.. dus ben ik toen maar.. een Starbuck's binnengegaan (in Rosslyn, across the Channel). Voor diegene die mijn idee"en over Starbuck's delen: ik moest gewoon even ergens naar binnen, want het regende, ik had het koud, en ik wou gewoon een koffie. Voor diegene die mijn mening niet delen: ..jullie weten hoe ik erover denk, maar nu had ik toch gewoon eens de Caffe' Misto besteld..en tsja, het is voorspelbaar wellicht, maar ik vond het echt smerig! Het had koffie met opgeklopte melk moeten zijn, maar het was ..een soort vieze melk, met wellicht ergens in de background een licht koffiesmaakje, maar het geheel was bijna niet te drinken :/ Sorry, Starbuck's is just not for me. (En dat is prima, eigenlijk). Ik heb het geprobeerd!
Daarna had ik het wel weer gezien, en ben met de metro teruggegaan naar Akira's appartement. Straks gaan we weer even naar de supermarkt (nieuwe biertjes halen voor de lijst!), en ik ga Mexicaans koken vandaag ^^.
Oke, dat was t weer, tot de volgende keer!
Cheerioo,
Val
P.S. Ik heb vandaag in de buurt van het Witte Huis ook mijn eerste echte vette Amerikaan gezien, woooh!
Vandaag ben ik dus voor t eerst D.C. gaan verkennen, en twas sweet! Ik nam de metro naar Smithsonian, en kwam dus midden in de Mall uit (de Mall is het 'terrein' waar alle belangrijke, bekende gebouwen van D.C. gecentreerd zijn), met uitzicht op the Capitol en the Washington Monument! (Sorry, twas nogal bewolkt vandaag - de foto's zijn niet de helderste).
Vanaf daar ben ik toen maar meteen naar het Witte Huis gaan lopen.. (moest het gewoon even gezien hebben :P), die overigens nogal verstopt was tussen gebouwen, bomen en andere dingen (en dus niet omringd wordt door grote grasvelden, zoals ik dacht).
Valerie die pogingen doet haarzelf samen met het Witte Huis op de foto te zetten..
Ik schrijf de log zo verder, even foto's uploaden..
Je kan best dichtbij het Witte Huis komen (vooral bij de Northwest Gate, de achterkant), maar er is wel veel beveiliging natuurlijk. Zo was er bijvoorbeeld een heel irritante helikopter die de hele tijd rondvloog (zie foto hierboven).
Goed, na het Witte Huis te hebben gezien, besloot ik naar Georgetown te lopen (een wijk ten noordwesten van het centrum, met leuke cafeetjes, restaurants en winkeltjes, zo zegt men). Nadat ik langs een demonstratie van Palestijnen (free Gaza? ofzoiets) en 'the Office of Faith' was gelopen, moest ik wachten om over te kunnen steken (stoplicht - duurde lang), en toen ik eindelijk mocht, summeerde een politieagent mij naar achteren te gaan, de stoep verder op. Ja halloo.. Ik werd een beetje chagrijnig, want ik had al gewacht, en ik staar naar de politieagenten die voorbijkomen, op een soort povere Gold Wings met zijspan (een stuk of 6-8). Er gaat nog geen lampje branden, totdat er opeens politieauto's, een ME-busje en een hoop grote gepantserde auto's voorbij komen. Whooops, ik sta natuurlijk wel achter het Witte Huis! *schaap* Het ME-busje was overigens 'open', en een stel behoorlijk bewapende jongens keken mij serieus/ergens wat gemeen aan. *slik* Niet erg prettig, eerlijk gezegd. Maar goed, daarna was de 'parade' weer voorbij en vervolgde ik mijn weg naar Georgetown (via 'Foggy Bottom' hehe).
Rock Creek, tussen Foggy Bottom en Georgetown
Georgetown
In Georgetown besloot ik eerst te gaan lunchen, bij 'Le Pain Quotidien'.. I know, klinkt phony, maar het leek mij een goede kans op wat redelijk fatsoenlijk brood. Ik had 'tartine' (boterhammen, dus :P): Gruyère en organic bread (woot!), a la 680 kcal (*rolleyes*). Het was jammer dat ik niet stiekem foto's van de mensen om me heen kon maken, want ze waren lekker typisch :P Daarna ben ik een boekenwinkel in gegaan, voor een uurtje of wat natuurlijk. Dat was prettig, en ik heb een boek over de hersenen gehaald (yeahh). Daarna ben ik nog wat rond gaan kijken in Georgetown, maar het begon te regenen, dus dat was niet veel meer aan. Wel ben ik toen nog over de Francis Scott Key Memorial Bridge (over the Chesapeake and Ohio Canal, waar George Washington blijkbaar heel blij mee was) naar Rosslyn gaan lopen, Washington aan de andere kant van de Georgetown Channel, in de staat Virginia (ipv Maryland). Het uitzicht bij het kanaal was heel mooi.
Oud industrieel gebied achter bij het kanaal..
Het was echter nog steeds aan het regenen, en ik begon het behoorlijk koud te krijgen en moe te worden.. dus ben ik toen maar.. een Starbuck's binnengegaan (in Rosslyn, across the Channel). Voor diegene die mijn idee"en over Starbuck's delen: ik moest gewoon even ergens naar binnen, want het regende, ik had het koud, en ik wou gewoon een koffie. Voor diegene die mijn mening niet delen: ..jullie weten hoe ik erover denk, maar nu had ik toch gewoon eens de Caffe' Misto besteld..en tsja, het is voorspelbaar wellicht, maar ik vond het echt smerig! Het had koffie met opgeklopte melk moeten zijn, maar het was ..een soort vieze melk, met wellicht ergens in de background een licht koffiesmaakje, maar het geheel was bijna niet te drinken :/ Sorry, Starbuck's is just not for me. (En dat is prima, eigenlijk). Ik heb het geprobeerd!
Daarna had ik het wel weer gezien, en ben met de metro teruggegaan naar Akira's appartement. Straks gaan we weer even naar de supermarkt (nieuwe biertjes halen voor de lijst!), en ik ga Mexicaans koken vandaag ^^.
Oke, dat was t weer, tot de volgende keer!
Cheerioo,
Val
P.S. Ik heb vandaag in de buurt van het Witte Huis ook mijn eerste echte vette Amerikaan gezien, woooh!
vrijdag 9 januari 2009
GIANT
Zoals jullie kunnen zien heb ik nu wat foto's upgeload, en ook heb ik een paar woorden gelinkt, maar als je die niet zoekt te zoeken, hier is mijn fotoalbum (waar ik waarschijnlijk maar een paar foto's in ga zetten though, en ze zijn dezelfde als hiernaast langskomen, maar ehm. Ja.) :P
Nou, er zijn weer wat Amerikaanse momentjes geweest (hehehe), zoals ik toen ik de restroom (belachelijke naam, men rest er toch zeker niet?) tegen de 'Classic Touch' aan het aanduwen was, om erachter te komen dat het een automatic dispenser was. Toepasselijke naam dus ook echt :S Verder ben ik er eindelijk achter waarom ik soms opeens chloor lijkt te ruiken: het water hier zit vol met chloor! Maar echt veel gewoon. Ze drinken hier dan ook allemaal water uit een soort karaf met een filter erin. Hmmm. Verder heb ik ook mn eerste warme lunch op (soort van uit de magnetron - alleen om op te warmen, geen magnetronmaaltijd :P): ik heb wat van de Japanse curry die we gisteren aten (lekker!!) en nog wat van over hadden, opgegeten. Mjam! Was goed te doen, alhoewel ik denk dat ik de Nederlandsche boterham nog wel ga missen.. Broden zijn hier trouwens belachelijk duur (vooral voor wat je ervoor krijgt..slappe meuk, als je 't mij vraagt): een gewoon supermarktbrood is al vier dollar. Maar oookeee.. Ik eet wel bagels :D.
Typisch straatbeeld..
Verder zijn we gisterenavond ook naar de supermarkt geweest (yeaahhh), genaamd 'Giant' (..moet ik nog 'typisch' zeggen, of? :P). In ieder geval, dat was natuurlijk wel leuk, alhoewel ze niet eens zoooveel meer hadden dan bij ons (nouja, sommige dingen ook weer wel..maar het viel nogal mee)(of tegen, dus). Wel waren er weer een hoop aparte producten (woohoo), en vielen me wat dingen op:
Verder heb ik toestraks ik mijn eerste Hummer gespot! :D Woohoo! En ben ik erachter gekomen dat er hier 7-elevens zijn..(waarschijnlijk hier begonnen, maar ok :P).
Moooi..^^ (nog net op de campus)
Verder.. Tijdzones zijn toch wel rare dingen, eigenlijk. (Vooral met zes uur verschil, I suppose). Als ik net in t lab bezig ben, en zo ga lunchen, gaan de mensen in Nederland alweer avondeten :s Maakt het ook wel lastig om te skypen, als je overdags gewoon moet werken (hmm? :P). En ik ben er ook nog niet helemaal uit of 3 maanden nou kort of lang is.. Het is niet bijzonder lang, want ja, het is nog niet eens een half jaar, maar ja, je ziet iedereen wel drie maanden niet.. vaag vaag vaag. (Blablabla, I know :P). Wat betreft mijn waarschijnlijk-te-verkrijgen Amerikaanse accent: het gaat nog goed, ik heb alleen de (retroflexe) r al echt overgenomen, maar dat komt ook omdat de Brabantse r, als we 'm eigenlijk al gebruiken, onhoorbaar is (=justified? :P).
Ook heb ik vandaag mijn eerste kamer bekeken, maar hij zat aan een hele drukke weg (Baltimore Avenue, ook wel Route 1), er was geen bureau, ik vertrouwde de man niet, en vond het andere meisje niet bijzonder aardig. Duss..nee danku.
En morgen ga ik DC verkennen! Yay! Ik ga dan eindelijk het Witte Huis zien.. en de Mall.. En ik ga even langs Georgetown.. Ik ben benieuwd! Zoals te verwachten, zal ik wel weer een logje plaatsen ;)
Dan ga ik nu nog even lezen en wieder schlafen!
Cheerioo,
Val
Nou, er zijn weer wat Amerikaanse momentjes geweest (hehehe), zoals ik toen ik de restroom (belachelijke naam, men rest er toch zeker niet?) tegen de 'Classic Touch' aan het aanduwen was, om erachter te komen dat het een automatic dispenser was. Toepasselijke naam dus ook echt :S Verder ben ik er eindelijk achter waarom ik soms opeens chloor lijkt te ruiken: het water hier zit vol met chloor! Maar echt veel gewoon. Ze drinken hier dan ook allemaal water uit een soort karaf met een filter erin. Hmmm. Verder heb ik ook mn eerste warme lunch op (soort van uit de magnetron - alleen om op te warmen, geen magnetronmaaltijd :P): ik heb wat van de Japanse curry die we gisteren aten (lekker!!) en nog wat van over hadden, opgegeten. Mjam! Was goed te doen, alhoewel ik denk dat ik de Nederlandsche boterham nog wel ga missen.. Broden zijn hier trouwens belachelijk duur (vooral voor wat je ervoor krijgt..slappe meuk, als je 't mij vraagt): een gewoon supermarktbrood is al vier dollar. Maar oookeee.. Ik eet wel bagels :D.
Typisch straatbeeld..
Verder zijn we gisterenavond ook naar de supermarkt geweest (yeaahhh), genaamd 'Giant' (..moet ik nog 'typisch' zeggen, of? :P). In ieder geval, dat was natuurlijk wel leuk, alhoewel ze niet eens zoooveel meer hadden dan bij ons (nouja, sommige dingen ook weer wel..maar het viel nogal mee)(of tegen, dus). Wel waren er weer een hoop aparte producten (woohoo), en vielen me wat dingen op:
- Elk product moet zichzelf promoten: als het niet 'all natural' is, of uit de 'lean..'-serie, moet het wel geweldig zijn om een andere reden: 'Smart Water', 'Fiber One', 'Soup at Hand', 'Wonder Classic Bread'.*
- Het gebruik van namen van mensen als brand is heel normaal, en stamt, zo vermoed ik, uit het pioneering verleden: 'Betty Brooker Hamburger Helper', 'Barbara's Ultima Cereal', 'Aunt Jemima's Waffles', 'Snyder's Pretzels', etc. ..Klinkt ook lekker familiar, natuurlijk.
- Als de rest allemaal niet heeft gewerkt, kun je het nog altijd een Europese naam geven, het liefst met spelfouten, of gebruik onzinnamen: 'Freschetta' (freschezza?), 'Simply Enjoy Brie double créme', 'Palermo's Primo Thin Pizza' (juist..), 'Progresso Low Sodium Soups', etc.
* Of je geeft als product al je extra's aan: low-fat, cholesterol-reducing, omega-3, etc etc etc, offf je laat zien dat je 'all natural' bent, 'no artificial anything®' (<- serieus tegengekomen). Or 'Simply Orange Juice' (d'oh) or 'Juicy Juice 100% fruit juice'.
- European cucumbers: 2 for $5 (neeee danku)
- Redi-serve Chicken Nibblers (4 packages for $5 - what is this stuff?!)
- Wish-bone Salad Dressing: Robusto Italian (erk :S)
- Dunkin' Donuts Coffee (waaaarom zou je dat thuis willen hebben?)
Verder heb ik toestraks ik mijn eerste Hummer gespot! :D Woohoo! En ben ik erachter gekomen dat er hier 7-elevens zijn..(waarschijnlijk hier begonnen, maar ok :P).
Moooi..^^ (nog net op de campus)
Verder.. Tijdzones zijn toch wel rare dingen, eigenlijk. (Vooral met zes uur verschil, I suppose). Als ik net in t lab bezig ben, en zo ga lunchen, gaan de mensen in Nederland alweer avondeten :s Maakt het ook wel lastig om te skypen, als je overdags gewoon moet werken (hmm? :P). En ik ben er ook nog niet helemaal uit of 3 maanden nou kort of lang is.. Het is niet bijzonder lang, want ja, het is nog niet eens een half jaar, maar ja, je ziet iedereen wel drie maanden niet.. vaag vaag vaag. (Blablabla, I know :P). Wat betreft mijn waarschijnlijk-te-verkrijgen Amerikaanse accent: het gaat nog goed, ik heb alleen de (retroflexe) r al echt overgenomen, maar dat komt ook omdat de Brabantse r, als we 'm eigenlijk al gebruiken, onhoorbaar is (=justified? :P).
Ook heb ik vandaag mijn eerste kamer bekeken, maar hij zat aan een hele drukke weg (Baltimore Avenue, ook wel Route 1), er was geen bureau, ik vertrouwde de man niet, en vond het andere meisje niet bijzonder aardig. Duss..nee danku.
En morgen ga ik DC verkennen! Yay! Ik ga dan eindelijk het Witte Huis zien.. en de Mall.. En ik ga even langs Georgetown.. Ik ben benieuwd! Zoals te verwachten, zal ik wel weer een logje plaatsen ;)
Dan ga ik nu nog even lezen en wieder schlafen!
Cheerioo,
Val
woensdag 7 januari 2009
De Vlucht
Pffff. Gisteren was echt een behoorlijke zit. Ik was om 05:30 opgestaan, omdat ik de bus van 06:15 moest halen - check, gelukt. De bus was alleen te langzaam, dus ik miste mijn trein naar Schiphol bijna, maar die had vertraging in mijn voordeel - check, gehaald. Toen meteen ingecheckt, etc, ging allemaal prima. :) De vlucht was 8 uur, en was (volgens mij bijna precies) 6000km lang. We vlogen eerst naar New York City, JFK, waar ik moest overstappen naar Washington D.C. Vanuit het vliegtuig konden we de skyline zien :D Dat was wel sweet. Verder natuurlijk niet veel van NYC gezien, en na een korte stop vlogen we weer verder (in een klein frot-lijnvliegtuigje, met lekker veel last van turbulentie, urrrghhh).
Aparte wolken..(?)
Eenmaal in Washington D.C. aangekomen was het daar 3 uur 's middags, maar ik had het al 9 uur 's avonds en was behoorlijk uitgeput :/ (ja, toch een verschil van zes uur, ik had me vergist: het is min 5 uur vanaf Greenwich :P). Toen bleek echter dat mn bagage met een vlucht later kwam, dus ik mocht 3-4 uur gaan wachten..bij dit nieuws krijg ik mijn 1st Nervous Breakdown. :P Maar na Akira (mijn 'begeleider' hier, een PhD-student) gebeld te hebben bleek dit toch het beste idee, en met mijn voucher van 7 dollar (wooooh dankjewel he, Delta Airlines) ging ik op zoek naar een eettentje, en probeerde contact te krijgen met het thuisfront. Mijn telefoon werkt hier echter niet, hij kan geen netwerk krijgen. Dus ik op zoek naar een internetcafe om de thuiscrew te laten weten dat ik veilig en wel (nouja.. :P) was aangekomen in D.C. Maar neee, internetcafes hebben ze niet op Reagan National airport. Wel kan je inloggen met je eigen laptop....als je een creditcard hebt. Aaargh! Typisch.
Naja, toen heb ik het maar opgegeven (er kwam trouwens een schattig muisje langs toen ik met t internet aan t etteren was ^^), en ben een tuna melt gaan eten, waarvan ik dacht dat het een sandwich was. Maar het was een soort zelfgemaakte pita, met een mengsel van tonijn, provolone en pecorino erin (lekker!!), geserveerd met coleslaw (heheh), en -uiteraard- frietjes met -uiteraard- ketchup en -uiteraard- een huuuge glas cola (moet een halve liter geweest zijn). :P Hehehe. Mijn eerste Amerikaanse ervaring (nouja, onder de metersgrote Amerikaanse vlag in de hal doorlopen was ook wel iets, nadat ik mn eerste Dunkin' Donuts had gespot! ^^)!
Daarna kwam Akira me ophalen, en bleek mn baggage wonderbaarlijk genoeg voor de vlucht was geland, al te zijn gearriveerd (...), en konden we door naar College Park (t stadje waar de campus is), of iig in de buurt daarvan, waar Akira woont. Akira is overigens superaardig, dus dat is fijn. :) Verder heb ik in de parkeergarage van het vliegveld mijn eerste huuuge Amerikaanse auto gespot, en later hebben we nog het Monument gezien (:D), de Capitol (:DD), een Wendy's (:P) en een yellow school bus (^^). ..Maar verder begon het al donker te worden, en was ik te gaar veel meer te zien. :P 's Avonds nog een beetje gekletst (ik wilde niet te vroeg naar bed om een jetlag te voorkomen), maar om negen uur ben ik maar gaan slapen (3 uur in Nederland he :P En dat terwijl je de hele dag reist en om 05:30 opgestaan - respect voor mezelf, hehehe :P).
Goed, tsja, sorry voor dit onsamenhangend, vage verhaal, maar gisteren was ook nogal vaag en seemingly onsamenhangend. Anyway, vandaag ga ik voor t eerst mee naar t lab en krijg ik de campus te zien! Dus, updates volgen gauw, denk ik. :D
Het is hier overigens 2 graden Celsius, dus dat valt wel mee. Sneeuwt het nog in (Zuid-)Nederland?
Cheerioo,
Val
P.S. Heb net de 'tijd' van mn weblog aangepast: het is nu dus nog net geen 7 uur 's ochtends hier.
Aparte wolken..(?)
Eenmaal in Washington D.C. aangekomen was het daar 3 uur 's middags, maar ik had het al 9 uur 's avonds en was behoorlijk uitgeput :/ (ja, toch een verschil van zes uur, ik had me vergist: het is min 5 uur vanaf Greenwich :P). Toen bleek echter dat mn bagage met een vlucht later kwam, dus ik mocht 3-4 uur gaan wachten..bij dit nieuws krijg ik mijn 1st Nervous Breakdown. :P Maar na Akira (mijn 'begeleider' hier, een PhD-student) gebeld te hebben bleek dit toch het beste idee, en met mijn voucher van 7 dollar (wooooh dankjewel he, Delta Airlines) ging ik op zoek naar een eettentje, en probeerde contact te krijgen met het thuisfront. Mijn telefoon werkt hier echter niet, hij kan geen netwerk krijgen. Dus ik op zoek naar een internetcafe om de thuiscrew te laten weten dat ik veilig en wel (nouja.. :P) was aangekomen in D.C. Maar neee, internetcafes hebben ze niet op Reagan National airport. Wel kan je inloggen met je eigen laptop....als je een creditcard hebt. Aaargh! Typisch.
Naja, toen heb ik het maar opgegeven (er kwam trouwens een schattig muisje langs toen ik met t internet aan t etteren was ^^), en ben een tuna melt gaan eten, waarvan ik dacht dat het een sandwich was. Maar het was een soort zelfgemaakte pita, met een mengsel van tonijn, provolone en pecorino erin (lekker!!), geserveerd met coleslaw (heheh), en -uiteraard- frietjes met -uiteraard- ketchup en -uiteraard- een huuuge glas cola (moet een halve liter geweest zijn). :P Hehehe. Mijn eerste Amerikaanse ervaring (nouja, onder de metersgrote Amerikaanse vlag in de hal doorlopen was ook wel iets, nadat ik mn eerste Dunkin' Donuts had gespot! ^^)!
Daarna kwam Akira me ophalen, en bleek mn baggage wonderbaarlijk genoeg voor de vlucht was geland, al te zijn gearriveerd (...), en konden we door naar College Park (t stadje waar de campus is), of iig in de buurt daarvan, waar Akira woont. Akira is overigens superaardig, dus dat is fijn. :) Verder heb ik in de parkeergarage van het vliegveld mijn eerste huuuge Amerikaanse auto gespot, en later hebben we nog het Monument gezien (:D), de Capitol (:DD), een Wendy's (:P) en een yellow school bus (^^). ..Maar verder begon het al donker te worden, en was ik te gaar veel meer te zien. :P 's Avonds nog een beetje gekletst (ik wilde niet te vroeg naar bed om een jetlag te voorkomen), maar om negen uur ben ik maar gaan slapen (3 uur in Nederland he :P En dat terwijl je de hele dag reist en om 05:30 opgestaan - respect voor mezelf, hehehe :P).
Goed, tsja, sorry voor dit onsamenhangend, vage verhaal, maar gisteren was ook nogal vaag en seemingly onsamenhangend. Anyway, vandaag ga ik voor t eerst mee naar t lab en krijg ik de campus te zien! Dus, updates volgen gauw, denk ik. :D
Het is hier overigens 2 graden Celsius, dus dat valt wel mee. Sneeuwt het nog in (Zuid-)Nederland?
Cheerioo,
Val
P.S. Heb net de 'tijd' van mn weblog aangepast: het is nu dus nog net geen 7 uur 's ochtends hier.
zondag 9 november 2008
Over de stad en uni
Haai,
Het is een luie zondag (geweest), en ik word naarmate mijn stage dichterbij komt steeds geinteresseerder in Washington D.C. en Amerika: hoe is het daar eigenlijk? (Jaja, denk ik nu al aan :P). Om te eens te beginnen met de stad zelf (bron WikiTravel):
Over de stad
De stad is verdeeld in grote gebieden of wijken, die allen hun eigen karaktereigenschappen hebben, zoals dat met alle (grotere) steden eigenlijk wel is. De stad wordt vaak als volgt opgedeeld:
De universiteit en het lab waar ik heenga, bevinden zich ..[kan ik nog even niet vinden]. Buiten D.C. volgens mij. Ah: "in the city of College Park in Prince George's County, Maryland outside Washington, D.C.". Dus er net buiten, richting Baltimore. (Volgens mij heet het stadje 'College Park', how very confusing).
Hehehe, op dezelde pagina:
Over de uni
En over de universiteit vond ik dat het een research-extensive plek is, met apartgenoeg het motto 'fatti maschii, parole femine'. Dit is Italiaans voor 'mannelijke feiten, vrouwelijke woorden'. ... Interessant..
Verder zitten er 36.000 studenten op de universiteit, en werken er 3.750 mensen op de faculteit. (Vergelijk Utrecht: 29.000 studenten (maar is ook wel de grootste universiteit van Nederland - wist ik trouwens nog niet) en 8.000 'medewerkers'). De universiteit is de grootste in de staat.
Hmmm. Interessant. Maar veel wijzer word ik er nog niet van. :P Je moet het gewoon zien, denk ik.. ;)
Het is een luie zondag (geweest), en ik word naarmate mijn stage dichterbij komt steeds geinteresseerder in Washington D.C. en Amerika: hoe is het daar eigenlijk? (Jaja, denk ik nu al aan :P). Om te eens te beginnen met de stad zelf (bron WikiTravel):
Over de stad
De stad is verdeeld in grote gebieden of wijken, die allen hun eigen karaktereigenschappen hebben, zoals dat met alle (grotere) steden eigenlijk wel is. De stad wordt vaak als volgt opgedeeld:
Downtown (Penn Quarter, West End, Waterfront)
The center of it all: The National Mall, D.C.'s main theater district, Smithsonian and non-Smithsonian museums galore, fine dining, Chinatown, the Verizon Center, the Convention Center, the central business district, the White House, West Potomac Park, the Kennedy Center, George Washington University, the beautiful Tidal Basin, and the new Nationals Stadium.
North Central (Dupont Circle, Shaw, Adams Morgan-Columbia Heights)
D.C.'s trendiest and most diverse neighborhoods and destination #1 for live music and clubbing, as well as loads of restaurants, Howard University, boutique shopping, beautiful embassies, Little Ethiopia, jazz on U Street, and lots of nice hotels.
West(Georgetown, Upper Northwest)
The prestigious, wealthy side of town, home to the historic village of Georgetown with its energetic nightlife & fine dining, the National Zoo, the National Cathedral, Dumbarton Oaks, the bulk of D.C.'s high-end shopping, more of Embassy Row, American University, and plenty of nice dining strips.
East (Capitol Hill, Brookland-Takoma-Petworth, Anacostia)
Starting at the Capitol Building and Library of Congress, and fanning out past grandiose Union Station and the historic Capitol Hill neighborhood, to the less often visited neighborhoods by Gallaudet and Catholic Universities, historic black Anacostia, D.C.'s "Little Vatican" around the National Shrine, the huge National Arboretum, the Kenilworth Aquatic Gardens, bohemian nightlife in the Atlas District, and a handful of eccentric neighborhoods to explore.
De universiteit en het lab waar ik heenga, bevinden zich ..[kan ik nog even niet vinden]. Buiten D.C. volgens mij. Ah: "in the city of College Park in Prince George's County, Maryland outside Washington, D.C.". Dus er net buiten, richting Baltimore. (Volgens mij heet het stadje 'College Park', how very confusing).
Hehehe, op dezelde pagina:
Many ambitious young people come to Washington for an internship,.."
Over de uni
En over de universiteit vond ik dat het een research-extensive plek is, met apartgenoeg het motto 'fatti maschii, parole femine'. Dit is Italiaans voor 'mannelijke feiten, vrouwelijke woorden'. ... Interessant..
Verder zitten er 36.000 studenten op de universiteit, en werken er 3.750 mensen op de faculteit. (Vergelijk Utrecht: 29.000 studenten (maar is ook wel de grootste universiteit van Nederland - wist ik trouwens nog niet) en 8.000 'medewerkers'). De universiteit is de grootste in de staat.
Hmmm. Interessant. Maar veel wijzer word ik er nog niet van. :P Je moet het gewoon zien, denk ik.. ;)
Abonneren op:
Posts (Atom)